Οι κατασκηνωτικές εμπειρίες που προσφέρει κάθε καλοκαίρι το Αθαμάνιο είναι ομολογουμένως αξέχαστες και μοναδικές. Το “γιατί” το γνωρίζουν περίτρανα όσοι υπήρξαν κατασκηνωτές. Γι’ αυτό λοιπόν και μια ομάδα φοιτητών από τη Χριστιανική Φοιτητική Δράση Αθηνών και Πατρών επιχείρησε να ξυπνήσει τις καλοκαιρινές μνήμες, με μία τριήμερη επίσκεψη στον τόπο από τον οποίο τις απέκτησε. 17-19 Νοεμβρίου 2011, σε μια εντελώς διαφορετική εποχή από αυτήν που έχουμε συνηθίσει, βρεθήκαμε ξανά στο Αθαμάνιο. Το κρύο —κάτι παραπάνω από αισθητό, το τοπίο —φθινοπωρινό προς χειμωνιάτικο— και η μικρή διάρκεια της μέρας συνέθεταν μια καινούρια πραγματικότητα με ξεχωριστή ομορφιά. Επιπλέον είχαμε την ευκαιρία να επισκεφθούμε τα γύρω χωριά και να δούμε και μερικά μέρη σε “χειμωνιάτικη έκδοση”…!
Κι όμως, πίστεψέ με, τις σκεφτόμασταν και με το παραπάνω! Ειδικά η συγκεκριμένη λεπτομέρεια ήθελε πραγματικό άθλο για να την παραβλέψει κανείς…! Πάντως ναι, σίγουρα το Αθαμάνιο προσφέρει εμπειρίες μοναδικές οι οποίες υπερκερούν τις όποιες δυσκολίες εμφανιστούν, και τελικά αυτό που μένει πρώτο-πρώτο είναι αυτές οι εμπειρίες. Σίγουρα λοιπόν στο μέλλον θα θυμόμαστε πρώτα τις όμορφες στιγμές αυτής της εκδρομής, αλλά δε νομίζω και να ξεχάσουμε αυτό το απίστευτο κρύο που ζήσαμε!
Γι’ αυτό Μαρία θα γινόταν να αντέξουν και τα κορίτσια!!Ό,τι λεπτομέρειες και να ‘χαν όχι μόνο να σκεφτούν αλλά και να ζήσουν, μπροστά στο Αθαμάνιο…ωχριά!Άσε που και στο Καλπάκι είχε απίστευτο κρύο και αντέξαμε, δε θ’ αντέχαμε στο Αθαμάνιο που συνδέεται και με τόσες αναμνήσεις?!-και τι αναμνήσεις ε!!
Πολύ ωραίες οι φωτογραφίες πάντως!!Άντε, και στα δικά μας!!
Ναι…όντως… Ίσως εσύ και εγώ να αντέχαμε… γιατί μάλλον να έχουμε ζήσει παρόμοιες εμπειρίες απίστευτου κρύου… Θα συμφωνήσω με τον Fany Vaio ότι το Αθαμάνιο προσφέρει μοναδικές εμπειρίες που ξεπερνούν οποιαδήποτε λεπτομέρεια! Ξεφεύγει ο νους από κάθε έννοια που έχει όταν βρίσκεται στην πόλη!!! Έρχεται πιο κοντά στο Θεό!!!
Την Τετάρτη 1 Απριλίου από 6.30-8.00 μ.μ στο Εντευκτήριο μας Νικηφόρου Φωκά 29 περιμένουμε όλες τις φοιτήτριες για να διακοσμήσουμε τις τελευταίες πασχαλινές λαμπάδες!
Αχ Αθαμάνιο…. Το πεθύμησα! Τέλειες οι φωτογραφίες! Να ρωτήσω,έκανε πάρα πολύ κρύο;;;;
Αν σκεφτεί κανείς πως στα 1500 μέτρα υψόμετρο, κατά τις 8 το απόγευμα, το θερμόμετρο έδειχνε περίπου -6 βαθμούς Κελσίου……..
Α… κατάλαβα! Πάντως όταν βρίσκεσαι στο Αθαμάνιο δεν γίνεται να σκεφτείς τέτοιου είδους λεπτομέρειες!!!
Κι όμως, πίστεψέ με, τις σκεφτόμασταν και με το παραπάνω! Ειδικά η συγκεκριμένη λεπτομέρεια ήθελε πραγματικό άθλο για να την παραβλέψει κανείς…! Πάντως ναι, σίγουρα το Αθαμάνιο προσφέρει εμπειρίες μοναδικές οι οποίες υπερκερούν τις όποιες δυσκολίες εμφανιστούν, και τελικά αυτό που μένει πρώτο-πρώτο είναι αυτές οι εμπειρίες. Σίγουρα λοιπόν στο μέλλον θα θυμόμαστε πρώτα τις όμορφες στιγμές αυτής της εκδρομής, αλλά δε νομίζω και να ξεχάσουμε αυτό το απίστευτο κρύο που ζήσαμε!
Γι’ αυτό Μαρία θα γινόταν να αντέξουν και τα κορίτσια!!Ό,τι λεπτομέρειες και να ‘χαν όχι μόνο να σκεφτούν αλλά και να ζήσουν, μπροστά στο Αθαμάνιο…ωχριά!Άσε που και στο Καλπάκι είχε απίστευτο κρύο και αντέξαμε, δε θ’ αντέχαμε στο Αθαμάνιο που συνδέεται και με τόσες αναμνήσεις?!-και τι αναμνήσεις ε!!
Πολύ ωραίες οι φωτογραφίες πάντως!!Άντε, και στα δικά μας!!
Ναι…όντως… Ίσως εσύ και εγώ να αντέχαμε… γιατί μάλλον να έχουμε ζήσει παρόμοιες εμπειρίες απίστευτου κρύου… Θα συμφωνήσω με τον Fany Vaio ότι το Αθαμάνιο προσφέρει μοναδικές εμπειρίες που ξεπερνούν οποιαδήποτε λεπτομέρεια! Ξεφεύγει ο νους από κάθε έννοια που έχει όταν βρίσκεται στην πόλη!!! Έρχεται πιο κοντά στο Θεό!!!