Loading...
Ξεκίνησα βιαστικός με προορισμό το Λαιμό Βουλιαγμένης.
Στο μυαλό μου σκεπτόμουν πολλά, άραγε θα μας θυμούνται, θα έρθουν φοιτητές;
Συναντηθήκαμε στο σταθμό Ελληνικό και από εκεί με λεωφορείο αναχωρήσαμε για το εκκλησιαστικό ορφανοτροφείο Βουλιαγμένης. Όταν φτάσαμε, είδαμε πρόσωπα χαρούμενα με μάτια καθαρά και αυτιά ορθάνοιχτα για να ακούσουν τον λόγο του Θεού, αλλά και έτοιμα για πολύ παιχνίδι.
Αφού γνωρίσαμε και θυμηθήκαμε τα παιδιά, πήγαμε σε μια αίθουσα, εκεί κάναμε συγκέντρωση ομάδας, αρχικά με κατηχητική διήγηση παίρνοντας ένα σύνθημα και έπειτα με τραγούδι και ένα ωραίο εσωτερικό παιχνίδι. Αργότερα βγήκαμε στο προαύλιο χώρο και παίξαμε “Γερμανικό” και “αμπάριζα”.
Πριν φύγουμε δείξαμε δύο επιτραπέζια παιχνίδια τα οποία αφήσαμε να περνάει ευχάριστα με ωραίο παιχνίδι η ώρα τους.
Όταν πήραμε τον δρόμο της επιστροφής νιώθαμε μια ευλογημένη κούραση.
Ήταν μια αληθινή εξόρμηση-εκδήλωση Αγάπης!
