Η ζημιά του Ινδουισμού

5
1986
Εκτύπωση Εκτύπωση
1 αστέρι2 αστέρια3 αστέρια4 αστέρια5 αστέρια (1 ψήφοι, μέσος όρος: 5,00 από 5)
Loading...

Οι Ινδοί, ενώ είναι έξυπνος λαός, ενώ έχουν μεταφυσικές ανησυχίες και πολλή καρδιά, ασχολούνται με την δήθεν φιλοσοφία, με πλάνες και με μαγείες. Τους Ευρωπαίους τους αλωνίζουν με τις θεωρίες τους. Έρχονται κι εδώ στην Ελλάδα και ξεγελούν τον κόσμο με την νιρβάνα, την τεμπελιά, τις μετεμψυχώσεις… Χρησιμοποιούν εν τω μεταξύ στα βιβλία τους και κομμάτια από την Αγία Γραφή, από τη Φιλοκαλία, από τους Πατέρες, και έτσι προσελκύουν τον κόσμο. Παλιά που να πιστέψουν οι Ορθόδοξοι τις ινδουϊστικές θεωρίες! Τώρα, πώς να το πει κανείς, και μερικοί σωστοί άνθρωποι υποστηρίζουν τέτοιες ανοησίες και δίνουν του κόσμου τα χρήματα. Έχει κάνει μεγάλη ζημιά ο Ινδουϊσμός!

Γέρων Παΐσιος ο Αγιορείτης

– Υπαρχουν, Γέροντα, Ινδοί που είναι Ορθδόξοι Χριστιανοί;

–  Πολύ λίγοι. Είχαν μείνει μερικοί από την Εκκλησία που είχε ιδρύσει εκεί ο Απόστολος Θωμάς, αλλά εγκαταλείφθηκαν. Άλλοι έγιναν Καθολικοί, άλλοι Προτεστάντες. Σήμερα εκεί οι Ορθόδοξοι είναι μετρημένοι.

Αυτά που παρουσιάζουν ως θαύματα οι άλλες θρησκείες ή οι παραθρησκείες δεν έχουν καμμιά σχέση με τα θαύματα της δικής μας θρησκείας. Ο Χριστός ζητάει από μας το φιλότιμο. Δεν θέλει να Τον αγαπάμε, επειδή είναι παντοδύναμος.

Αν ήθελε, μπορούσε να κάνει κάποιο θαύμα και να πιστέψει αμέσως όλος ο κόσμος. Με αυτόν όμως τον τρόπο θα δέσμευε την ελευθερία του ανθρώπου. Γι’ αυτό λέει: “Μακάριοι οἱ μη ἰδόντες και πιστεύσαντες“.

Η Ορθοδοξία έχει το θαύμα και τη Θεία Χάρη. Ο Ινδουϊσμός έχει την μαγεία και την φιλοσοφία. Αντικαθιστά το θαύμα με τη μαγεία και την Θεία Χάρη με την φιλοσοφία. Ο διάβολος δίνει στους γκουρού, στους μάγους κλπ δυνάμεις, επειδή του δίνουν δικαιώματα. Έτσι μπορούν να κάνουν κάτι δήθεν θαύματα, και ο άλλος που τους βλέπει τούς θαυμάζει. […]

Στην Ορθοδοξία η καλωσύνη είναι το ξεχείλισμα της αγάπης του ανθρώπου προς τον Θεό και προς τον πλησίο. Όλες οι άλλες καλωσύνες που γίνονται από αλλόδοξους, πλανεμένους κ.λπ. δεν έχουν τα πνευματικά εν Χριστώ στοιχεία, αλλά μπορεί να έχουν κάποια καλά ανθρώπινα στοιχεία. Όποιος ζει σωστά την ορθόδοξη ζωή έχει ταπείνωση, αγάπη και δίνεται ολόκληρος για τον πλησίον, θυσιάζεται. Και την άσκηση, την νηστεία, την αγρυπνία που κάνει, πάλι τα κάνει από αγάπη προς τον Θεό, και όχι για να νοιώσει κάποια ευχαρίστηση.

Ο Χριστός ήρθε στον κόσμο, για να σταυρωθεί από αγάπη για το πλάσμα Του. Πρώτα σταυρώθηκε και μετά αναστήθηκε. Είναι φθηνό να ζητάει κανείς πνευματικές χάρες – άλλο αν ο Χριστός του δώσει να γευτεί την ουράνια γκυκύτητα. Ενώ αυτοί που ασχολούνται λ.χ. με τις ινδουϊστικές φιλοσοφίες, με τη γιόγκα κ.λπ., με όσα κάνουν αποβλέπουν στο να φθάσουν σε μία δήθεν πνευματική κατάσταση, σε έκσταση, να νοιώσουν μια ηδονή ή να γίνουν ανώτεροι από τους άλλους, χωρίς να ενδιαφέρονται για τους άλλους.

Ας υποθέσουμε ότι ένας Ινδουϊστής βρίσκεται σε μια ακροθαλασσιά και κάνει αυτοσυγκέντρωση. Αν εκείνη την ώρα κινδυνεύει κάποιος στη θάλασσα και ζητάει βοήθεια, αυτός θα μείνει τελείως αδιάφορος, δεν θα κουνηθεί από τη θέση του, για να μη στερηθεί την ηδονή που νοιώθει. Ενώ, αν βρισκόταν εκεί ένας ορθόδοξος μοναχός και έλεγε την ευχή, θα άφηνε το κομποσχοίνι και θα έπεφτε στη θάλασσα, για να τον σώσει!

Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, “Λόγοι Γ΄”

5 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Αυτό ειναι ρατισμος, συνωμμη που το λεω. Εχετε το διακιωμα να πιστευετε ΟΤΙ θελετε για τους Ινδουσιετς φτανη ν μην κατακρινετε κανεναν για την θρησκεια του γιατι οποιος κατακρινει θα κατακριθεί, και γιατι ”οποιος είναι αναμάρτητος ας ριξειτην πρωτη πετρα΄΄.Ευχαριστω.

    • @Ayano

      Η κατάκριση είναι οπωσδήποτε μεγάλη αμαρτία, επειδή είναι αντίθετη στην εντολή της αγάπης, όπως πολύ σωστά σημειώνετε. Κατάκριση, όμως, είναι να μιλήσεις εναντίον κάποιου άλλου καταδικάζοντας όχι συγκεκριμένο αμάρτημα αλλά το ίδιο το πρόσωπο. Ο άγιος Παΐσιος εδώ, όμως, δεν μίλησε σε κανένα σημείο με άσχημο τρόπο για τους Ινδουιστές, ίσα ίσα μάλιστα, τους χαρακτηρίζει «έξυπνο λαό, που έχει πολλή καρδιά». Η όποια κριτική ασκεί, αφορά στις Ινδουιστικές θεωρίες, τις οποίες και κρίνει, διότι είναι αντίθετες με την Χριστιανική πίστη. Το να διαφωνεί κάποιος με μία άποψη, όσο αυστηρά και αν την κρίνει, δεν τον κάνει ρατσιστή. Οι άγιοι της Εκκλησίας μας, έφτασαν στο «πνευματικό επίπεδο», όπου αγαπούσαν όλους τους ανθρώπους! Έγιναν δηλαδή όμοιοι του Θεού, και γι αυτό δοξάστηκαν από Αυτόν, και μέχρι σήμερα ζητάμε τις προσευχές τους! Και είναι εκεί, σπεύδουν να βοηθήσουν τον καθένα μας, ανεξαρτήτως χρώματος, θρησκεύματος, κλπ, από την πολλή τους αγάπη…

      • Ναι…Σχετικα με αυτό…
        1) Κατηγορει τους Ινδουσιτες ότι αν εβλεπαν καποιον να πνιγετε θα συνεχιζαν να κανουνε γιογκα σαν να μην γινετε τιποτα επομενος…Κανει κατακριση κατά του προσωπου
        2) Η κατακριση είναι αμαρτια απλούστατα γιατι πληγωνει . Βλαπτει τονσ υνανθρωπο όπως ολες. Και τον Θεο φαντασου τον να ανουει ασχημα λογια για τα παιδια του. Η τις πραξεις τους. Θα σου αρεσε να εισαι γονιος και να ακους ασχημα πραγματα για τις πραεις τον παιδων σουυ; Επομενος ΕΙΝΑΙ αμαρτια ακομα και αν δεν μπορει να θεωρηθεί κατακριση.
        Επισης όταν κατακιρνεις ακποιον τον κατακρινεις ΓΙΑ τις αμαρτίες του, και αναφέρεις αυτές και όχι εκεινον, επειδή από εκεινον προηλθαν επομενος δεν καταλαβενω το επιχηηρημα σου. Και προσωπικα δεν πιστευω πως πρεπει να προσκυνάμε τους αγιους. Η αγια γραφη λεει προσκυνα μονο τον Θεο σου, αν και δεν εχω θεμα με το απλα να τους τιμαμε ως ατομα που πεθαναν για να ειμαστε σημερα εμεις ελευθεροι να πιστεύουμε όπως τιμμαμε την Μπουμπουλινα η τον Κολοκοτρονη. Και όχι, το ότι πεθαναν για τον Κυριο κατι που ναι εν είναι τεραστιο δεν τους κανει ισους και αξιους της αγιοσύνης και της ιεροτητας του Θεου για να κανει να τους προσκυνάμε.Δεν αναφερομε στις εικονες.

        • @Ayano Καλησπέρα και χρόνια πολλά! Χαίρομαι που διαβάσατε το μήνυμα.

          ________
          «««Η κατακριση είναι αμαρτια απλούστατα γιατι πληγωνει . Βλαπτει τον συνανθρωπο όπως ολες. Και τον Θεο φαντασου τον να ανουει ασχημα λογια για τα παιδια του. Η τις πραξεις τους. Θα σου αρεσε να εισαι γονιος και να ακους ασχημα πραγματα για τις πραεις τον παιδων σουυ;»»»

          Το αν κάποιος κατακρίνει ή όχι, κρίνεται κυρίως από το εξής: από τη διάθεση με την οποία κρίνει. Αν πχ δείτε εσείς το παιδί μου, να κάνει χρήση ναρκωτικών, μπορεί να μου πείτε «Μάζεψε το παιδί σου το παλιοπρεζόνι» ή να μου πείτε «Το παιδί σας! Είναι ναρκομανάκι το καημένο, ελάτε να κάνουμε προσευχή στο Θεό να γίνει καλά, και να βρούμε κι έναν ειδικό να το βοηθήσει».

          Και στις δυο περιπτώσεις κρίνετε το συνάνθρωπο σας ως ναρκομανή, και μάλιστα μπροστά στο γονέα του, τη μία όμως με διάθεση αγάπης, την άλλη με μίσος.

          Και στις δύο περιπτώσεις θα πληγωθώ ως γονέας, τη 2η όμως είναι για το καλό του παιδιού μου, και μάλιστα γίνεται με χριστιανική αγάπη.

          Και στις δύο περιπτώσεις κρίνετε το παιδί μου, αλλά μόνο την 1η κατακρίνετε.

          ________
          «««ΕΙΝΑΙ αμαρτια ακομα και αν δεν μπορει να θεωρηθεί κατακριση. Κατηγορει τους Ινδουιστες ότι αν εβλεπαν καποιον να πνιγετε θα συνεχιζαν να κανουνε γιογκα σαν να μην γινετε τιποτα επομενος…Κανει κατακριση κατά του προσωπου»»»

          Από το κελί του αγίου Παϊσίου πέρασαν χιλιάδες άνθρωποι διαφόρων θρησκειών***. Σε όλους φέρθηκε με αγάπη, κανέναν όμως δεν τον περιφρόνησε ή του έδειξε μίσος. Γι’ αυτό και πιστεύω ότι τα όσα είπε, ήταν για να προειδοποιήσει για τη «ζημιά του Ινδουισμού» και όχι για το «πόσο απάνθρωποι είναι οι Ινδουιστές». Άλλωστε και το κείμενο, αυτό τον τίτλο έχει, και όχι τον δεύτερο, που δεν ισχύει κιόλας. Και το απόσπασμα με τον άνθρωπο που πνίγεται, το πρώτο θέλει να προβάλει, και όχι το δεύτερο.

          ________
          «««δεν πιστευω πως πρεπει να προσκυνάμε τους αγιους. Η αγια γραφη λεει προσκυνα μονο τον Θεο σου, αν και δεν εχω θεμα με το απλα να τους τιμαμε ως ατομα που πεθαναν για να ειμαστε σημερα εμεις ελευθεροι να πιστεύουμε όπως τιμμαμε την Μπουμπουλινα η τον Κολοκοτρονη.»»»

          Στην εκκλησία προσκυνούμε τους αγίους χωρίς να παραγνωρίζουμε τη φύση τους, χωρίς δηλαδή να τους θεωρούμε θεούς ή ίσους με το Θεό. Ήταν και αυτοί αμαρτωλοί άνθρωποι, με αδυναμίες, που αγιάστηκαν από την ένωσή τους με το Θεό, δυνατότητα που μας παρέχεται με τη συμμετοχή μας στα ιερά μυστήρια.

          Αν αυτόν που προσκυνούμε δεν τον δεχόμαστε για Θεό, τότε με την προσκύνηση δεν του αποδίδουμε λατρεία. Η προσκύνηση αυτή είναι μια εκδήλωση τιμής και αγάπης.

          Έτσι προσκυνούμε και μεις τους αγίους μας! Στην Αγία Γραφή, μ’ αυτή την τιμητική έννοια ο δεσμοφύλακας προσκυνεί τον Παύλο και τον Σίλα, ο Δαυίδ προσκυνεί τον Ιωνάθαν και τον Σαούλ, ο Νάθαν προσκυνεί τον Δαυίδ, οι υιοί των προφητών τον Ελισσαίο, ο Ναβουχοδονόσωρ τον Δανιήλ.

          Επομένως, δεν πρόκειται για λατρευτική προσκύνηση, η οποία, όπως σωστά αναφέρετε και εσείς, απαγορεύεται ρητά από την Αγία Γραφή (Έξοδ. κ’ 4-5. Δευτερ. στ’ 12-14. Ματθ. δ’ 10).

          Ευχαριστώ πολύ που το διαβάσατε.

          ________
          ***: Κάποτε ένας ινδουιστής γιόγκι πέρασε από το κελί του γέροντα. Με τον καιρό γνωρίστηκαν, και τελικά ο γιόγκι έγινε ορθόδοξος. Έγραψε μάλιστα το βιβλίο «Οι Γκουρού ο νέος και ο Γέροντας Παΐσιος» στο οποίο περιγράφει την αγάπη που του έδειξε ο γέροντας, και τις άσχημες εμπειρίες που αποκόμισε από τον ινδουισμό, και τον θαυμαστό τρόπο που έγινε Ορθόδοξος. Σας το προτείνω, αν θέλετε να του ρίξετε μια ματιά.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ