Πνευματική Ζωή

...Λοιπόν, ζωή χωρίς Χριστό δεν είναι ζωή. Πάει, τελείωσε. Αν δε βλέπης το Χριστό σε όλα σου τα έργα και τις σκέψεις, είσαι χωρίς Χριστό! ...Όπου βρούμε το Χριστό, ας είναι και μια σπηλιά, καθόμαστε εκεί και φοβούμαστε να φύγουμε, να μη χάσουμε το Χριστό.

Πόσο διαφορετική θα ήταν η ζωή μας, αν θέλαμε να βρίσκουμε χρόνο για σιωπή και ησυχία! Εάν μέσα στον πολυθόρυβο και έντονα εξωστρεφή και φλύαρο αυτόν κόσμο μπορούσαμε να αποσυρόμαστε κάπου, να σιωπούμε και να προσευχόμαστε μέσα σε ατμόσφαιρα ησυχίας...

Η πίστη μας στην Πρόνοια του Θεού μοιάζει με θυρεό, με ασπίδα, η οποία αποκρούει όλους τους λογισμούς του άγχους και της αμφιβολίας. Ας την αποκτήσουμε.

...Καθένας μας πρέπει να λέει τις δυσκολίες, τους λογισμούς του, τις πτώσεις του στον πνευματικό, και να δέχεται με χαρά και την ήπια και την αυστηρή συμπεριφορά του, γιατί όλα από αγάπη και ενδιαφέρον γίνονται για την πρόοδο της ψυχής του...

Χαρακτηριστικό περιστατικό από τη ζωή του π. Ευσεβίου Ματθοπούλου για το πώς μπορούμε να λειτουργούμε ως ειρηνοποιοί.

Τίποτε δεν αποστρέφεται τόσο πολύ ο άγιος Θεός, όσο αποστρέφεται τον άνθρωπο που είναι μνησίκακος και κρατάει μέσα του θυμό κατα του άλλου. Η μνησικακία είναι σατανοκίνητο πάθος που διώχνει τη χάρη του Θεού και κολάζει τον άνθρωπο. Πώς θα καταφέρουμε να την νικήσουμε;

Γιατί να μην έχω κι εγώ εκείνο το χάρισμα;... Γιατί να υστερώ σε κείνο το θέμα ή το άλλο; Γιατί ο άλλος να υπερτερεί σε ομορφιά, σε δύναμη, σε λόγο, σε διανοητικά προσόντα; Εμένα με αδίκησε ο Θεός;

Η υπερβολική ανάπαυση είναι σοβαρό εμπόδιο για την καλλιέργεια της αρετής και της κατά Χριστόν ζωής. Αντίθετα, η εργασία και ο κόπος, όπως νομοθετήθηκε παιδαγωγικά από τον Θεό, παραμένει σπουδαίος παράγοντας για τη σωτηρία μας.

Περιβόλι της Παναγίας έχει ονομασθεί το Άγιον Όρος, το μεγαλύτερο μοναστικό κέντρο της Ορθοδοξίας, το οποίο διατηρεί ζωντανή παράδοση ζωής ασκητικής, που υπερβαίνει τα 1.100 έτη...

Εφόσον δουλεύουμε στα πάθη και τον διάβολο, ειρήνη και φιλία με τον Θεό δε θα βρούμε. Άλλωστε όποιος δουλεύει στα πάθη, δεν μπορεί ποτέ να έχει ειρήνη ούτε και με τον εαυτό του...

Ο π. Ευσέβιος Ματθόπουλος μάς διδάσκει με το παράδειγμά του.

Για την αδιάλειπτη προσευχή, εάν θέλεις χρησιμοποίησε απλό τρόπο, σε περίπτωση που είσαι απλός και δεν μπορείς να μπεις στον πραγματικό νόημα των Νηπτικών...

Από τη γη έως τον ουρανό υπάρχει σκάλα, και κάθε σκαλοπάτι έχει τάγμα δαιμονικό, που λέγονται τελώνια, και συναντούν την ψυχή εκείνη τα πονηρά πνεύματα, και φέρνουν τα χειρόγραφά της και τα δείχνουν στους Αγγέλους, λέγοντας «την τάδε μέρα, στις τόσο του τάδε μήνα, έκανε αυτή η ψυχή αυτό.

Ζήτα από τον Κύριο να σου δώσει τη χάρη να εκπληρώνεις τις θείες Εντολές Του, όπως μπορείς, ακόμη και αν φαίνονται πολύ δύσκολες να τηρηθούν. Όταν έχεις κάνει μια καλή πράξη, να μην περιμένεις ευγνωμοσύνη, αλλά πειρασμό.

Πίεζε τον εαυτό σου να ξυπνάς νωρίς το πρωί με σταθερό ωράριο. Μόλις ξυπνήσεις, στρέψε το νου σου στο Θεό: κάνε το Σημείο...

Θέλεις να μην ξεφεύγει ο νους σου την ώρα της προσευχής και της ακολουθίας; Αγωνίσου να θυμάσαι το Θεό κάθε στιγμή της ημέρας, είτε είσαι μόνος είτε μαζί με άλλους - στο σπίτι, στη δουλειά, στο δρόμο, παντού. Έτσι, και την ώρα της προσευχής ή της ακολουθίας στο ναό, ο νους σου θα είναι συγκεντρωμένος σ’ Εκείνον και ευλαβικά θα επικοινωνεί μαζί Του.

Να μην πάψετε να ενδιαφέρεστε μ' όλο σας το ζήλο για ένα πράγμα: Πώς θα κάνετε πάντα ό,τι είναι ευάρεστο στον Κύριο. Και για να το κατορθώσετε, πρέπει πρώτα-πρώτα να διατηρείτε αδιάλειπτα στο νου σας τη μνήμη του Θεού και τη μνήμη του θανάτου.

Ίσως ακούγεται παράξενα από το νέο της εποχής μας ο λόγος αυτός του Δαβίδ. Γιατί και αυτός είναι γεμάτος δίψα και πείνα αλλά για...

Σκέψεις πάνω στη ρήση του οσίου Σιλουανού... Τι άραγε είχε ζήσει ο όσιος Σιλουανός και διακήρυξε αυτή την διαχρονική για τα μηνύματά της φράση; Άραγε...

- Δι' ευχών των αγίων Πατέρων ημών…, η φωνή του Αφυπνιστή* αντήχησε μέσα στην παγωμένη νύχτα του χειμώνα και ταυτόχρονα ένας ρυθμικός χτύπος ακούστηκε...