Η Αγία Θάμαρ, βασίλισσα της Γεωργίας (1156-1212 μ.Χ.)

    0
    3551
    Εκτύπωση Εκτύπωση
    1 αστέρι2 αστέρια3 αστέρια4 αστέρια5 αστέρια (1 ψήφοι, μέσος όρος: 1.00 από 5)
    Loading...

    Η παράδοση μας πληροφορεί για μια πολύ χαρακτηριστική πράξη της αγίας, σχετική με την αγάπη της στους αδελφούς του Χριστού, αλλά και τη βαθιά της πνευματικότητα.

    Κάποια φορά, την ώρα που φορούσε τη βασιλική της ζώνη κι ετοιμαζόταν για να παρακολουθήσει πανηγυρική θεία Λειτουργία στον Καθεδρικό ναό του Gelati, την ειδοποίησαν πως μια φτωχή γυναίκα χτυπούσε την πόρτα ζητώντας ελεημοσύνη.

    Η βασίλισσα έστειλε έναν αυλικό να την παρακαλέσει να περιμένει. Λίγο αργότερα, φεύγοντας για την εκκλησία, θέλησε να προσφέρει όσο πιο πολλά μπορούσε σ’ αυτή τη φτωχή. Όμως η γυναίκα είχε χαθεί. Η Ταμάρα γέμισε θλίψη. Έλεγε πως αρνήθηκε τη βοήθεια στον ίδιο τον Χριστό. Αφαίρεσε τότε τη βασιλική ζώνη της, που τη θεώρησε αιτία της αργοπορίας, και δεν την ξαναφόρεσε πια· την αφιέρωσε στην εικόνα της Μητέρας του Θεού.

    Η ζωή τα τελευταία της χρόνια ήταν μοναστική, ασκητική.

    Ανυπόδητη βάδιζε στα πλακόστρωτα των μοναστηριών και προσευχόταν ολονύκτια γονατιστή. Η άσκηση έκαμψε την υγεία της. Δεν αποκάλυψε το σοβαρό πρόβλημά της, παρά μόνο όταν ο πόνος στο στήθος της έγινε πια αβάσταχτος. Τη μετέφεραν σ’ ένα ευάερο και φωτεινό τόπο για να αναρρώσει.

    Όλοι στη χώρα προσεύχονταν με δάκρυα θερμά. Μα η αρρώστια της χειροτέρευε. Έτσι ξαναγύρισε στην πρωτεύουσα.

    Πριν το θάνατό της η Βασίλισσα Ταμάρα συγκέντρωσε γύρω της τους υπηκόους της και υπέδειξε τους διαδόχους της, το γιο της Γεώργιο Λάσα (δηλαδή περίλαμπρο) και την κόρη της Ρουσουντάν (Ruslan). Έπειτα στράφηκε προς τον Σωτήρα της, τον Εσταυρωμένο Χριστό, ευχήθηκε σε όλους τη δική Του ειρήνη και προσευχήθηκε:

    «Χριστέ, Θεέ μου, Συ ο Κυβερνήτης του ουρανού και της γης, στα χέρια σου εμπιστεύομαι αυτό το βασίλειο, που Εσύ μου εμπιστεύθηκες, και αυτό το λαό, που τον εξαγόρασες με το τίμιο αίμα σου και αυτά τα παιδιά που μου χάρισες, και τελευταία την ψυχή μου».

    Η μέρα και ο τόπος του θανάτου της μένουν άγνωστα. Η μνήμη όμως της παρουσίας της, ο βίος και η πολιτεία της έχουν σφραγίσει το λαό της Γεωργίας που κρατάει ζωντανό το σύνδεσμο με την αγία του, την αγία Βασίλισσα Θάμαρ.

    Η Ορθόδοξος Εκκλησία της Γεωργίας εορτάζει τη μνήμη της στις 1/14 Μαΐου.

    __________________

    Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό, Εκδοτικής Αθηνών.
    «Μητερικόν», Δημ. Τάτση, τόμος Ζ΄.
    Περιοδικό «Orthodox Life» (USA) έκδ. Holly Trinity Monastery, Vol. 53, No. 2, March-April 2003.

    Δ429

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ