Πνευματική Ζωή

"Εκτός από φανατικούς Έλληνες ακροατές έχετε καταφέρει να κλέψετε τις καρδιές και των δικών μου αγγέλων, της τάξης μου. Πώς έγινε αυτό; Με τον...

Η αγάπη προς τους φίλους είναι ακριβή. Εγώ μιλώ για την αληθινή, θεία αγάπη. Βοήθησε το φίλο σου για το καλό -και ζήτησε τη...

Στὴν προηγούμενη ἀναφορά μας στὸ Ἱερὸ Μυστήριο τοῦ Γάμου, κάναμε λόγο γιά τήν ἱερότητα τοῦ Θεοσυστάτου Μυστηρίου καὶ σημειώσαμε ὡρισμένα πράγματα πρακτικῆς φύσεως, ἀπευθύνοντες...

Κάθε φορά ποὺ καλοῦμαι νά τελέσω τὸ Μυστήριο τοῦ Γάμου κάποιων παιδιῶν ποὺ ἀπεφάσισαν νὰ ἑνώσουν τὴν ζωή τους καὶ νὰ προχωρήσουν μαζὶ μέχρι...

Ἡ μνήμη του τιμᾶται ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία μας στὶς 21 Ὀκτωβρίου.

Ξέρεις πόσο μεγάλη αμαρτία είναι να κρίνεις τον πλησίον; Παραγματικά, τι μπορεί να είναι βαρύτερο απ' αυτό; Τι άλλο μισεί τόσο πολύ και αποστρέφεται ο Θεός σαν την κατάκριση; Όπως ακριβώς είπαν οι Πατέρες, δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα απ' αυτήν...

«Εἶσαι καλά; Εἶσαι καλά; Μίλησέ μου! Ὑπομονή! Τό ἀσθενοφόρο εἶναι κοντά!»… Μεσημέρι στή Λεωφόρο Ἀλεξάνδρας (Ἀθήνα). Κίνηση, κορναρίσματα, «κοσμητικά» ἐπίθετα κι ἐγώ μέ μία φίλη στήν ἀναμονή γιά τό λεωφορεῖο. Ξαφνικά,...

“Ο γλυκός κατήφορος είναι εύκολος” --Γιατί, Γέροντα, ενώ κάνουμε τόσο δύσκολα το καλό, πέφτουμε τόσο εύκολα στο κακό; --Γιατί για το καλό πρέπει πρώτα ο ίδιος...

Τώρα δεν ψάχνουμε ενόχους. Ψάχνουμε να σκεφτεί ο καθένας μέσα του αν έχει κάνει μία τέτοια ζημιά στους γύρω μας, μόνο και μόνο για να βοηθηθούμε και να επανορθώσουμε. Δε θέλουμε να πυροβολήσουμε κανέναν. Στράφηκα σε έναν μαθητή και μου είπε τα εξής: "Τι να πω; Μα δεν είναι ζωή αυτή...

«Ἄχ, ἄντε ἐπιτέλους, νά φτάσω σπίτι!...». Γυρνάω τό κεφάλι. Ἀπό ποῦ ἀκούστηκε αὐτό; «Ἄντε νά φτάσω σπίτι» ξανακούω, ἀπό μέσα μου αὐτή τή φορά. Εἶναι...

-- Γέροντα, τι θα με βοηθήσει να μην κατακρίνω; -- Όλα είναι πάντοτε έτσι όπως τα σκέφτεσαι εσύ; -- Όχι, Γέροντα. -- Ε, τότε να λες: «Δεν...

-Τον άνδρα μου τον παντρεύτηκα με προξενιό. Όμως χωρίς να το ξέρω, εκείνος αγαπούσε και είχε χρόνια δεσμό με μια κοπέλα, που οι δικοί του δεν την ήθελαν, αλλά αυτός δεν έπαψε ποτέ να την αγαπά. Παντρευτήκαμε. Η μέρα του γάμου ήταν πολύ όμορφη. Όμως οι όμορφες μέρες ήταν μόνο τρείς...

...Πώς να βρέθηκε άραγε Αυτός μες στους ναούς του κέρδους, που χρόνια τώρα υπηρετούσαν και συντηρούσαν την ακόρεστη επιθυμία μας να καταναλώνουμε; Μες στους ναούς του κέρδους, που απέμειναν τώρα χαμένοι καταναλωτικοί παράδεισοι για τον έκπτωτο καταναλωτή της εποχής του ΔΝΤ, τι φέρνει το Χριστό;...

Αν ποθούμε τη βασιλεία των ουρανών, πρέπει να έχουμε πολλή προσοχή και επιμέλεια και προθυμία στην εργασία των εντολών του Θεού. Για να σωθούμε, δε φτάνει μόνο να πιστεύουμε στον αληθινό Θεό και να είμαστε ορθόδοξοι χριστιανοί...

Χωρίς την ταπείνωση, έλεγε ο στάρετς Αμβρόσιος, δε σώζεται ο άνθρωπος. Αν πιστέψουμε πως από δική μας αξία σωζόμαστε, έχουμε απατηθεί. Θα σας αναφέρω ένα διδακτικό περιστατικό.

Όταν βλέπουμε τους συνανθρώπους μας να μην αγαπούν τον Θεό, στενοχωρούμαστε. Με τη στενοχώρια δεν κάνουμε απολύτως τίποτα. Ούτε και με τις υποδείξεις. Ούτε αυτό είναι σωστό. Υπάρχει ένα μυστικό· αν το καταλάβουμε, θα βοηθήσομε.

-Τι κάνει η μητέρα σου; -Δεν είναι καλά, Γέροντα. Ανεβάζει κατά διαστήματα ψηλό πυρετό και τότε χάνεται. Το δέρμα της γεμίζει πληγές και τις νύχτες πονάει. -Ξέρεις; Αυτοί είναι μάρτυρες· αν δεν είναι ολόκληροι μάρτυρες, είναι μισοί. - Και όλη η ζωή της, Γέροντα, ήταν μια ταλαιπωρία. -Επομένως ο μισθός της θα είναι διπλός. Πόσα έχει να λάβει! ...

Ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος έστειλε σε μια πνευματική του θυγατέρα, την κατωτέρω επιστολή σα «δώρο» για τον γάμο της, που μόλις τέλεσε. Η κατωτέρω επιστολή έχει βάθος Θεολογίας και ψυχολογίας. Και πάνω απ’ όλα δίνει στη σύζυγο πολύτιμες συμβουλές για έναν πετυχημένο γάμο. Γράφει: «Κόρη μου, στους γάμους σου...

Υπάρχουν κι άλλα δάκρυα, για τα οποία ευρύτατος λόγος γίνεται στην Αγία Γραφή. Είναι τα δάκρυα της μετανοίας. Χωρίς αυτά θα ήταν αδύνατη η σωτηρία του ανθρώπου. Εύκολα κανείς γλιστράει στο κακό. Σκλαβώνεται από την αμαρτία...

Πολλοί είναι οι δρόμοι και οι τρόποι, που φέρνουν τον άνθρωπο στη βασιλεία των ουρανών. Ή μάλλον οι δρόμοι αυτοί φαίνονται πολλοί, αλλά στην πραγματικότητα είναι ένας, που χωρίζεται σε πολλούς, ανάλογα με τη δύναμη και την προαίρεση του καθενός. Λέγοντας δρόμους εννοούμε τις πνευματικές αρετές. Προπαντός τις τρεις μεγάλες αρετές, την πίστη, την ελπίδα και την αγάπη, και ιδιαίτερα τη μεγαλύτερη απ’ όλες, την αγάπη, που πάνω της θεμελιώθηκαν η πίστη και η ελπίδα.