Στη σημερινή κοινωνία, όπου κυριαρχεί το καταναλωτικό πνεύμα και φαίνεται να εκλείπουν τα ιδανικά και το εθνικό φρόνημα των νέων να εξασθενεί, σε μια εποχή που τα εθνικά ζητήματα συζητούνται με κάποια επιφύλαξη για να μη θεωρηθούν εθνικισμός και φανατισμός, κάποιοι επιμένουν να τα θυμούνται για να αποδίδουν την τιμή σε αυτούς που μας χάρισαν την ελευθερία μας.
Φέτος, λοιπόν, η Χριστιανική Φοιτητική Δράση μας έδωσε την ευκαιρία να γιορτάσουμε την επέτειο του «Όχι» στα μέρη όπου διαδραματίστηκαν τα γεγονότα του έπους του ’40, στα χώματα που ποτίστηκαν με το αίμα των ηρώων φαντάρων μας.
Την ώρα που παραδιδόταν το τελεσίγραφο από τον Ιταλό απεσταλμένο Γκράτσι, ξεκινούσαμε για το προσκύνημα μας. Καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας μας συντρόφευαν ο πρόεδρος της ΣΦΕΒΑ Θεσσαλονίκης κ. Φιλόθεος Κεμετσετζίδης και βορειοηπειρώτες αδελφοί μας, οι οποίοι προσπάθησαν να μας εντάξουν στο όλο κλίμα μέσα από ενημερωτικά video αλλά και προσωπικές τους εμπειρίες.
Το πρόγραμμα περιελάμβανε Θ. Λειτουργία στον Ι. Ν. Αγ. Αθανασίου στους Βουλιαράτες το πρώτο ελληνικό χωριό που συναντάμε στον κάμπο της Δρόπολης περνώντας τα σύνορα. Από το μητροπολίτη Αργυροκάστρου κ.κ. Δημήτριο τελέστηκε τρισάγιο στα μνήματα των πεσόντων και η όμορφη γιορτή των μαθητών της περιοχής που ακολούθησε κορυφώθηκε με το προσκλητήριο των νεκρών. Οι ραγισμένες φωνές των παιδιών και τα δακρυσμένα μάτια του πλήθους ενώθηκαν σε μια μυστική δέηση για την ανάσταση της περιοχής και την εθνική απελευθέρωση του φρονήματος των κατοίκων.
Επόμενος σταθμός η πόλη του Αργυροκάστρου. Πάνω από το θρυλικό κάστρο της πριγκίπισσας Αργύρως θαυμάσαμε την υπέροχη θέα παρατηρώντας τη διαφορά παλαιάς και νέας πόλης. Στο κέντρο της, μάλιστα, εντοπίσαμε το χώρο όπου βρισκόταν το 9μετρο άγαλμα του Χότζα, σημάδι του βαρβαρικού καθεστώτος που καθιστούσε μαρτυρικές τις ζωές όσων επέμεναν να κρατάνε την ορθόδοξη πίστη τους και την ελληνική συνείδηση. Παρά τις δυσκολίες όμως η ελληνορθόδοξη ψυχή άντεξε και μεταγγίστηκε στη νέα γενιά η οποία μαθαίνει να κρατάει τα ήθη και τις παραδόσεις του λαού μας. Αυτό το άγαλμα γκρέμισαν οι κάτοικοι εις ένδειξη αγανάκτησης για την κατάσταση που επικρατούσε μέχρι πρότινος στην περιοχή.
Το μεσημέρι μας βρήκε στη Δελβιτσάνη, όπου κατά τη διάρκεια του γεύματος μάλιστα μοιράστηκε μαζί μας τις εμπειρίες του ο πρώτος πρόεδρος της «Ομόνοιας», του πολιτικού συνδυασμού που δημιούργησαν οι Έλληνες για την επανάκτηση των δικαιωμάτων τους.
Κατά τη διάρκεια της βόλτας μας στην πλατεία του “Γρηγόρη Ντριγκόγια” είχαμε την ιδιαίτερη τιμή και χαρά να ακούσουμε τους μαθητές του χωριού να παρουσιάζουν έξω από το σχολείο τους μόνο για μας τα ποιήματά τους λίγο πριν την έναρξη της γιορτής τους! Η θέα των μικρών παιδιών να απαγγέλουν με ενθουσιασμό ντυμένα με τις παραδοσιακές φορεσιές του τόπου και κρατώντας ελληνικές σημαιούλες, σε συνδυασμό με τα τεράστια πανό με πατριωτικά συνθήματα που είχαν τοποθετηθεί στο κέντρο της πλατείας, μας γέμισε με εθνική υπερηφάνεια και μας έκανε να αναρριγήσουμε στη σκέψη ότι πατάμε πάνω σε χώμα ιερό, σε χώμα που ποτίστηκε με αίμα ελληνικό!
Με δυσκολία αποχαιρετήσαμε τους αδελφούς μας και την όμορφη Βόρειο Ήπειρο και αργά το απόγευμα πήραμε το δρόμο του γυρισμού.
Το κλίμα που επικρατούσε στο λεωφορείο έσφυζε από εθνική συγκίνηση και παλμό. Τα πατριωτικά τραγούδια μας συνόδευαν σε όλη τη διαδρομή και γέμιζαν τις καρδιές μας με ευγνωμοσύνη προς τους ήρωες που μας χάρισαν μια ελεύθερη πατρίδα, προς τους βορειοηπειρώτες αδελφούς μας που κρατούν την ελληνικότητα του τόπου και προς το Θεό για την ευκαιρία που μας χάρισε.
“‘Ελληνες ενωμένοι αγωνιστείτε!
Τη Βόρειο Ήπειρο μη λησμονείτε!
Οι αιώνες της σκλαβιάς τη βασανίζουν
μα την ψυχή της ΔΕ ΛΥΓΙΖΟΥΝ!!!”
Οι εκδρομείς
