Η όλη κατάσταση άρχισε, για τους περισσότερους φοιτητές, την Παρασκευή 22 Μαΐου με την βραδινή αφισοκόλληση. Περίπου 21.00 με 23.00/23.30 κράτησε η όλη… διαδικασία. Δεκαπέντε (θυμάμαι καλά;) άτομα, πολύ γέλιο, πολλή δουλειά. Ποτέ ξανά, εξ’ όσων γνωρίζω, δεν ήταν σε αφισοκόλληση τόσοι πολλοί. Τρεις βασικές ομάδες δράσης, δύο στην Πολυτεχνειούπολη, μία στην Πανεπιστημιούπολη.
Για τις φοιτήτριες, ξεκίνησε η αφισοκόλληση μέσα σε ένα αυτοκίνητο μικρό αλλά θαυματουργό. Γιατί θαυματουργό; Γιατί μέσα σε αυτό το αυτοκίνητο χώρεσαν 8 κορίτσια με προορισμό το ΤΕΙ Αθηνών στο Αιγάλεω. Ώρα 20:30, σκοτάδι… άδεια τα κτίρια και οι διάδρομοι του Ιδρύματος… γεμάτες οι τσάντες μας… αφίσες, χαρτοταινίες, ψαλίδια… Θυμάμαι μια καθαρίστρια να ρωτάει: “Τι ώρα θα γίνει το πάρτι παιδιά;” καθώς επίσης κι έναν φοιτητή να μας πλησιάζει με απορία “Γιατί βάζετε αφίσες; Είστε χριστιανοί ορθόδοξοι; Καλή εξόρμηση!!!”.
Κι αφού τελείωσε η εργασία, διακοπή για το Σαββατοκύριακο.
Δευτέρα πρωί, 25 Μαΐου, εξόρμηση στην Πολυτεχνειούπολη. Άπαντες, σχεδόν, σαν κοτόπουλα… Τρομερή ζέστη, αφόρητος ήλιος, τραπεζάκι απέναντι απ’ την βιβλιοθήκη. Παρ’ όλ’ αυτά, ένα άριστα καταρτισμένο πρόγραμμα μας έδωσε την ευκαιρία για αρκετές ανακοινώσεις και πέρασμα απ’ τους καθηγητές. Γενικά, όλα κύλησαν ομαλά και ήσυχα. Ένα μόνο “παράπονο”: η συμμετοχή μας, των εκ Δράσεως, κάπως μικρή αριθμητικά. Αλλά…
Τρίτη 26 Μαΐου.
Μια νέα μέρα ξημέρωσε. Συνάντηση στη Σχολή Θετικών Επιστημών! Μια περιγραφή αρκεί: Χαμός!!!
Το τραπεζάκι μας, το περιοδικό “η Δράση” και τα φυλλάδια όλα εκεί, στις θέσεις τους. Φυλλάδια σε πίνακες ανακοινώσεων, στο ασανσέρ μέσα-έξω. Διπλασιαστήκαμε, νομίζω, αριθμητικά, ανεβάσαμε στροφές και… σαρώσαμε! Πολύ καλή παρουσία. Χωριστήκαμε σε ομάδες… Κάποιοι στις πόρτες να μοιράζουν φυλλάδια και άλλοι σε αίθουσες για ενημέρωση, συζητήσεις στο τραπεζάκι και αλλού… Ένα-ένα τα γραφεία των καθηγητών… χτυπούσαμε την πόρτα και μόλις ακούγαμε “ναι”, “εμπρός” μ’ ένα πλατύ χαμόγελο τους ενημερώναμε και τους προσκαλούσαμε στην ομιλία. Φοβερά πράγματα! . Μερικές, θετικά, απρόσμενες αντιδράσεις και υγιής προβληματισμός από καθηγητές και φοιτητές που ίσως θα άξιζε να τις καταγράψουμε…
ΟΜΩΣ, η μέρα δεν τελείωσε έτσι απλά. Την ίδια ημέρα το απόγευμα, ξεκινά η “επαναληπτική” αφισοκόλληση. Φοιτητές-18:30-Πολυτεχνειούπολη! Λιγότεροι, νομίζω εννέα, απ’ την προηγούμενη φορά αλλά τα πράγματα, ένεκα και της έντασης των προηγούμενων ημερών, έχουν πλέον απογειωθεί… Αφισοκόλληση ΠΑΝΤΟΥ, κυριολεκτικά…, με πολλή, πάρα πολλή χαρά. Στους πίνακες ανακοινώσεων, στους τοίχους, τις κολόνες, σε κάθε σημείο που περνάν οι φοιτητές. Φοιτήτριες-19.30 (Μετά την πρόβα της χορωδίας)-έξω από την ΓΕΧΑ Αμπελοκήπων. Αυτή την φορά δύο αυτοκίνητα και δεκαπέντε κορίτσια. Αφισοκόλληση στην Πανεπιστημιούπολη: Μαθηματικό, Φυσικό, Βιολογικό, Φαρμακευτική, Θεολογική και Φιλοσοφική. Η μόνη έγνοια μας; Να προλάβουμε όλες τις σχολές πριν τις 21:00 που κλείνουν! Δύο ομάδες με αφίσες και χαρτοταινίες στις τσάντες μας, γοργός ρυθμός, πολύ κέφι και οι τοίχοι γεμάτοι μέχρι να τελειώσουν οι αφίσες ή να μας διώξουν (θυρωρός μιας Σχολής, ώρα 21:10 “παιδιά, πρέπει να κλείσω”)… Με τόση διάθεση, ποιός να πτοηθεί από μερικές ψιχάλες καθώς κερνιόμασταν σουβλάκια έξω από τη Φιλοσοφική;
Τετάρτη 27 Μαΐου
Ώρα 10.15. Φιλοσοφική Σχολή. 10.15 κι επικρατεί νέκρα… Το διάλειμμα, όμως, έρχεται να μας δικαιώσει. Το εκμεταλλευόμαστε κι αρχίζουμε δουλειά… Η αριθμητική συμμετοχή μας έχει παγιωθεί, κοντά στους 20 φοιτητές και φοιτήτριες. Και πάλι ανακοινώσεις, καθηγητές…. Δεν μας ξέφευγε κανείς! “Α! ναι! Αυτό που λένε όλοι; Αυτό που είναι παντού; Το είδαμε!”, οι συχνότερες αντιδράσεις! Η διαφορά με τις άλλες μέρες εμφανής. Εδώ είμαστε πιο γνωστοί, έχουμε πάτημα… Έχουμε, πραγματικά, μπλοκάρει όλη την Σχολή. Πήραν φυλλάδιο οι πάντες. Κι ίσως παραπάνω από ένα διότι στην συνέχεια βρεθήκαμε στην ανάγκη να σταματήσουμε να μοιράζουμε για να έχουμε κάτι να δώσουμε και την επόμενη… Ήμασταν μια ευχάριστη παρέα!
Πέμπτη 28 Μαΐου
Η μεγάλη μέρα, η μέρα της ομιλίας. Η ομιλία θα γινόταν στις 12.30 στην Φιλοσοφική στο αμφιθέατρο 442. Παρ’ όλ’ αυτά εμείς βρισκόμασταν εκεί από τις 09.00 για μια τελευταία ενημέρωση στις αίθουσες και για να ετοιμάσουμε το αμφιθέατρο στο οποίο θα μιλούσε ο Σεβασμιώτατος (μικρόφωνα, αφίσες και τα σχετικά). Έτσι, όλα ήταν έτοιμα στην ώρα τους. 12.45 άρχισε η ομιλία από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Σισανίου και Σιατίστης κ. Παύλο με θέμα:
Υπάρχει ζωή πριν τον θάνατο;
Η ομιλία του μας άφησε άφωνους!!! Οι ερωτήσεις από τους φοιτητές ήταν πολλές! Και ο Σεβασμιώτατος απαντούσε σε όλες με απλότητα και ηρεμία. Οι απαντήσεις του δεν άφηναν χώρο για αμφιβολίες. Στο τέλος τον χειροκροτήσαμε με πολύ θερμό χειροκρότημα, τον ευχαριστήσαμε και πήραμε την ευχή του. Ο Μητροπολίτης είχε γεμίσει πλέον τις καρδιές μας με χαρά!
Μετά κάναμε το χρέος μας… Τι εννοώ; Βγάλαμε όλες τις αφίσες…