Στο παρά πέντε πριν την έναρξη της νέας πανεπιστημιακής χρονιάς, εμείς καταφέραμε να ξεκλέψουμε μερικές ώρες πηγαίνοντας στην κοντινή γειτόνισσα μας, την Κέα.
Πριν καλά- καλά προλάβουμε να το πολυσκεφτούμε, βρεθήκαμε πάνω στο καράβι αρμενίζοντας μέσα στο γαλάζιο της θάλασσας. Η ώρα στο πλοίο πέρασε γρήγορα με την όμορφη παρέα μας, άλλωστε δεν είναι και μεγάλη απόσταση.
Φτάνοντας, το πρώτο μέρος που επισκεφθήκαμε ήταν το μοναστήρι της Παναγίας της Καστριανής. Εκεί προσκυνήσαμε τη θαυματουργή εικόνα, ψάλαμε στο χώρο εύρεσής της και έπειτα συζητήσαμε ένα πρακτικό θέμα για την αξία του προγράμματος στην πνευματική ζωή, μέσα από την εμπειρία και τις πνευματικές νουθεσίες του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου και του π. Ευσεβίου Ματθόπουλου.
Κατόπιν, με την ευλογία της Παναγίας ξεκινήσαμε ένα οδοιπορικό μέσα στη φύση. Επιλέξαμε την πιο δημοφιλή από τις δώδεκα οργανωμένες διαδρομές που υπάρχουν στην Κέα. Εκεί απολαμβάνοντας τη χλωρίδα του τόπου συναντήσαμε το σμιλευμένο στο βράχο άγαλμα του λιονταριού, σύμβολο του νησιού. Μετά τις φωτογραφίες που βγάλαμε με το λιοντάρι, συνεχίσαμε τη διαδρομή μας για να καταλήξουμε στη χώρα της Τζιας, τη γραφική Ιουλίδα. Νομίζω πως δεν αφήσαμε κανένα σοκάκι ανεξερεύνητο. Στην Ιουλίδα, κάθε βλέμμα ήταν και ένα υπέροχο καρτ-ποστάλ! Οι λάτρεις της Ιστορίας μπορούσαν να επισκεφθούν το μουσείο της περιοχής, το οποίο περιείχε εκθέματα από όλη την Κέα και αναδείκνυαν τη μεγάλη ιστορική της πορεία και πολιτιστική της παρουσία.
Αφού απολαύσαμε τη χώρα της νήσου συνεχίσαμε μπρος ολοταχώς, για την πιο διάσημη παραλία της, τον Κούνδουρο. Απολαμβάνοντας την γαλήνη της θάλασσας, την πρόκληση των βράχων, την υπέροχη θέα και τον λαμπρό ήλιο… νιώθαμε πως αποχαιρετούμε το ελληνικό καλοκαίρι!
Κι ύστερα, στο λιμάνι, την Κορρησία. Γραφικό το ξωκκλήσι στην άκρη της προκυμαίας, ήσυχος κόσμος, γραφές στην αμμουδιά! Σύντομα ήρθε το καράβι και πήραμε το δρόμο της επιστροφής, έχοντας πλέον γεμίσει τα μάτια μας με ελληνική ομορφιά και φορτίσει τις μπαταρίες μας για το νέο ξεκίνημα.
Μ.Τ,φοιτήτρια Πτδε
