- Χριστιανική Φοιτητική Δράση - https://xfd.gr -

Προσκύνημα στην Πόλη 2010

Ένα πενθήμερο «όνειρο των Ελληνοπαίδων», ριζωμένο στη μνήμη του Γένους και θρεμμένο με της γιαγιάς τα παραμύθια φούντωσε και θέριεψε για τους φοιτητές της «Χριστιανικής Φοιτητικής Δράσης» Θεσσαλονίκης. Η ετήσια πενθήμερη εκδρομή είχε τον καλύτερο προορισμό, την πρωτεύουσα του Γένους, την Επτάλοφο Πόλη. Ξαπλωμένη στα πόδια του Βόσπορου, η πανέμορφη Κωνσταντινούπολη μάς κατέκτησε με το παρόν και το παρελθόν της. Η πόλη του Αγίου Κωνσταντίνου, πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης όχι μόνο κατά το έτος 2010, αλλά από τα βάθη της ιστορίας.

Μέχρι το μεσημέρι της 11ης Απριλίου, που μπήκαμε ευλαβικοί προσκυνητές στη Μεγάλη του Χριστού Εκκλησία, το καύχημα της Ορθοδοξίας, τον Ιερότατο Ναό της του Θεού Σοφίας, οι καρδιές μας χτυπούσαν δυνατά και αγωνιούσαν για τη μεγάλη συνάντηση. Συνάντηση με το Σύμβολο μιας Αυτοκρατορίας, της δικής μας Ρωμανίας. Η ελευθερία του χώρου, η εντυπωσιακή υπέρβαση της βαρύτητας, η υπέροχη διακόσμησή της με ιερές τοιχογραφίες και ψηφιδωτά, η επιβίωσή της μέσα στο χρόνο μάς βεβαίωσαν για το χιλιοτραγουδημένο μεγαλείο της και μας άναψε μνήμες αλλοτινές και αιώνιες.

Κοντά στη Μεγάλη Εκκλησία, άλλες μικρές, δηωμένες και μη, ολοφώτεινες σαν την Ανάσταση και στολισμένες σαν ζωντανές μάς αντίκρυσαν η Αγία Τριάδα Σταυροδρομίου, η Ιερά Μονή Ζωοδόχου Πηγής, η Παναγία των Βλαχερνών, η Μονή της Χώρας. Μέσα στα Θεοδοσιανά τείχη κλεισμένες μαρτυρούν του ευσεβούς ημών εθνούς την παρουσία, των φιλοχρίστων και πιστοτάτων ημών βασιλέων το πέρασμα. Στη Μονή της Χώρας, που άνθισε μέσα στους υστεροβυζαντινούς χρόνους που Φράγκοι και Τούρκοι περικύκλωναν τη Βασιλίδα των Πόλεων, θαυμασμό ανείπωτο μας προξένησαν τα ψηφιδωτά τα ολόχρυσα, που αναγγέλουν τη Σταυροαναστάσιμη πορεία της Εκκλησίας μας.

Κι η θάλασσα, παντού η θάλασσα, να σ’ αντικρίζει με ιριδισμούς ατέλειωτους. Απ’ του Ντολμάμπαχτσέ το Ανάκτορο ως το Κάστρο της Ρωμυλίας κι από του Λεάνδρου τον Πύργο ως τις νήσους του Πρίγκηπος, ν’ αλλάζει ονόματα και εικόνες κι η ομορφιά να μένει ακέραιη και αναλλοίωτη. Στην κλειστή μα ολοζώντανη Σχολή της Χάλκης αντικρίσαμε των Ορθοδόξων Ρωμιών το αδούλωτο φρόνημα. Στην Ιερά Μονή της Αγίας Τριάδας αξιωθήκαμε να χαιρετίσουμε την αμφίπλευρη εικόνα της Παναγίας της Παυσιλύπου και να αναθέσουμε τις ελπίδες μας στην πρεσβεία της. Και σαν αποβιβαστήκαμε στην Πρίγκηπο, ταξιδέψαμε με παϊτόνια μέσα απ’ της εξοχής το ανθοβόλημα και φτάνοντας στην κορυφή, προσκυνήσαμε τον Τροπαιόφορο Άγιο Γεώργιο τον Κουδουνά το θαυματουργό και σιωπηλοί προσευχηθήκαμε στη χάρη του.

Δεκαεφτά αιώνες ολόκληροι, βαριοί κι ασήκωτοι σαν το «μαρμάρινο κεφάλι» του Σεφέρη, στις λιγοστές χιλιάδες των Ορθοδόξων Ελλήνων απιθώθηκαν, που ζωντανή ιστορία έχουν γίνει. Δάκρυα χαράς πολλά ξεχύθηκαν από τα μάτια μας σαν τους ανταμώσαμε στου Βαλουκλή το παλαιό Γηροκομείο και στου «Ζωγραφείου το ιερόν» το Λύκειο. Δάκρυα χαράς σαν είδαμε τους απομάχους του ρωμαίικου μιλιέτ και τους ανθούς της νιότης, ψυχές ελάχιστες να μας φωνάζουν με τα μάτια τους «εδώ θα μείνουμε μονάχοι, ώσπου να ‘ρθει ο Μαρμαρωμένος Βασιλιάς να μας ελευθερώσει».

Την Κυριακή το πρωινό συμμετείχαμε στην Πατριαρχική Θεία Λειτουργία στο Φανάρι. Κι ήταν όλοι εκεί, παρόντες και μη, ζώντες και κεκοιμημένοι, είκοσι αιώνες από της γης τα πέρατα σε μια Λειτουργία. Άγιοι και δίκαιοι, αμαρτωλοί και σεσωσμένοι. Μετά τη μυσταγωγία του πατριαρχικού τυπικού, ο Πατριάρχης μάς έκανε την τιμή να μας συναντήσει και να μας μιλήσει. Και τι μας είπε; «Πείθεσθε τοις ηγουμένοις υμών και υπείκετε…».

Και δεν είναι μόνο αυτά. Είναι κι άλλες πολλές συντροφικές χαρές που σκάρωσε ο νεανικός παλμός μας και γέμισε τις ψυχές μας με αγαλλίαση. Εκατό ψυχές, μία καρδιά στης προσευχής τα Κύριε Ελέησον, τα παιχνίδια στο ξενοδοχείο, τα τραγούδια μας, τους περίπατους στην πολύβουη Μεγάλη Οδό του Πέραν και τη λαμπρή παραλία του Βοσπόρου.

Πώς μπορούμε να ξεχάσουμε όλες αυτές τις μοναδικές στιγμές που βιώσαμε παρέα μέσα στην αναστάσιμη ατμόσφαιρα της Διακαινησίμου; Καμιά εκδρομή μας δεν ξεχνιέται. Γι’ αυτό, ανανεώνουμε κάθε χρόνο το ραντεβού μας για μια νέα ομαδική απόδραση στις ομορφιές της πατρίδας μας. Φέτος όμως το ραντεβού είναι διπλό. Γιατί όλοι ποθούμε να ξαναγυρίσουμε στης Νέας Ρώμης τα σοκάκια, εκεί που ο νους πηγαίνει «σε τιμές μεγάλες της φυλής μας, στον ένδοξό μας βυζαντινισμό».

Γ.Κ. και Δ.Δ.

]