Χριστουγεννιάτικη εξόρμηση στο Ασκληπιείο Βούλας

0
18
Εκτύπωση Εκτύπωση
1 αστέρι2 αστέρια3 αστέρια4 αστέρια5 αστέρια (καμία αξιολόγηση προς το παρόν)
Loading...

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, λίγες μόνο μέρες πριν αναζητήσει ο Χριστός μας τόπο να γεννηθεί -τόπο στις καρδιές μας- μια ομάδα 25 περίπου φοιτητών θελήσαμε να κάνουμε κοινωνούς αυτού του κοσμοσωτήριου γεγονότος και συνανθρώπους μας οι οποίοι βρίσκονται στο κρεβάτι του πόνου. Αδελφούς μας οι οποίοι πολύ πιθανόν μέσα από αυτήν τους τη δοκιμασία να ζήσουν περισσότερο από εμάς τον ερχομό Του. Ταυτόχρονα όμως θελήσαμε να βάλουμε και ένα μικρό λιθαράκι στο οικοδόμημα της πνευματικής μας προετοιμασίας για τη μεγάλη αυτή γιορτή.

Έτσι λοιπόν το Σάββατο 19 Δεκεμβρίου 2009 το απόγευμα ξεκινήσαμε από διάφορες περιοχές της πρωτεύουσας ο καθένας, με προορισμό το για πολλούς μακρινό Ασκληπιείο Βούλας. Συναντηθήκαμε μέσα στο χώρο του νοσοκομείου, έξω από το ναό του Αγίου Παντελεήμονος. Μας υποδέχθηκε με περίσσια χαρά η προϊσταμένη μαζί με τον ιερέα του νοσοκομείου, τον π. Κωνσταντίνο. Δύο άνθρωποι οι οποίοι έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στους αρρώστους.

Ιδιαίτερη ευλογία για μας ήταν το γεγονός ότι λόγω και της ημέρας είχαμε την ευκαιρία να συμμετάσχουμε στον εσπερινό, και έτσι να ξεκινήσουμε αυτήν την επίσκεψη αγάπης. Αμέσως μετά ακολουθώντας τις υποδείξεις της προϊσταμένης βρεθήκαμε στο πρώτο κτήριο και συναντήσαμε τους πρώτους ασθενείς. Με τη συνοδεία οργάνων ψάλαμε και τραγουδήσαμε χριστουγεννιάτικους ύμνους και τραγούδια σε κάθε διάδρομο και όροφο του κτηρίου. Παράλληλα αφήναμε και ένα συμβολικό δώρο στον καθένα με την ευχή για ταχεία ανάρρωση και ευτυχισμένα Χριστούγεννα!

Συνεχίσαμε έτσι και στα υπόλοιπα κτήρια… Συναντήσαμε ανθρώπους διαφόρων ηλικιών… Άλλοι βαριά άρρωστοι με μήνες ή και χρόνια στο νοσοκομείο, και άλλοι πιο ήπια με μόλις μερικές μέρες εκεί. Επικοινωνήσαμε με ανθρώπους από τους οποίους αποκομίσαμε πολύ περισσότερα από όσα τελικά προσφέραμε… Χαρακτηριστική ήταν η ελπίδα που διακατείχε και κάποιους νέους, φοιτητές σαν και μας, οι οποίοι σε αυτήν μάλιστα την ηλικία στερούνται ένα από τα πλέον βασικά αγαθά που χαρίζει σε εμάς πλουσιοπάροχα ο Θεός, και σπάνια το συνειδητοποιούμε… και αυτό δεν είναι άλλο από τη σωματική υγεία και ακεραιότητα. Διακρίναμε αυτήν την ανεκλάλητη χαρά στα πρόσωπά τους! Ήταν πραγματικά συγκινητικό!

Λίγο πριν αναχωρήσουμε, συγκεντρωθήκαμε όλοι μαζί και καταθέσαμε τις προσωπικές μας εμπειρίες… Πλούσιες οι εντυπώσεις και το ευχάριστο κλίμα ήταν διάχυτο! Βέβαια σε κάποιους από μας ίσως να φάνηκε ότι δε γίναμε όσο αποδεκτοί αναμέναμε… Ότι μερικοί ασθενείς δεν υπολόγισαν το γεγονός ότι ο καθένας μας θυσίασε λίγο από το χρόνο του για να βρεθεί εκεί… Και ίσως να μας στενοχώρησε και πολύ περισσότερο να μας απογοήτευσε… Πρέπει όμως να θυμηθούμε ότι ο νεογέννητος Χριστός είναι αυτός που θα μιλήσει στις καρδιές τους. Αυτός είναι που θα τους καταστήσει δεκτικούς του γεγονότος της ενανθρωπήσεώς Του. Εμείς είμαστε απλώς όργανά του Θείου Λόγου Του. Και έτσι ταπεινά να αξιωθούμε να βρει τόπο στη φάτνη της καρδιάς μας ο νεογέννητος Εμμανουήλ!! Ας δώσει ο Θεός!

Καλά και ευλογημένα Χριστούγεννα!!!

Θ.Β.

τριτοετής φοιτητής

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ