Στον Ι. Ν. Αγίου Πέτρου Καλυβίων…

0
110
Εκτύπωση Εκτύπωση
1 αστέρι2 αστέρια3 αστέρια4 αστέρια5 αστέρια (καμία αξιολόγηση προς το παρόν)
Loading...

Την Κυριακή 2 Ιουνίου 2013, οι φοιτητές της Χριστιανικής Φοιτητικής Δράσης Αθηνών είχαμε μία ακόμη ξεχωριστή ευκαιρία. Ξεκινήσαμε με πούλμαν από το Οικοτροφείο «Ο Μέγας Βασίλειος» και μεταβήκαμε στον Ιερό Ναό Αγίου Πέτρου Καλυβίων, αφού κάναμε μια ενδιάμεση στάση στον σταθμό ΜΕΤΡΟ «Νομισματοκοπείο» για να πάρουμε μαζί μας όσους επέλεξαν εκείνο το σημείο συνάντησης.

Στον Ιερό Ναό Αγίου Πέτρου Καλυβίων είχαμε την ευκαιρία να ψάλλουμε όλοι μαζί τον Μικρό Παρακλητικό Κανόνα στην Υπεραγία Θεοτόκο με κύριο αίτημα την βοήθεια στις εξετάσεις, αλλά και οτιδήποτε άλλο απασχολούσε τον καθένα. Μετά την ακολουθία, ακολούθησε πρώτα η υλική τροφή – ένα απλό και απέριττο κέρασμα – και, έπειτα, η πνευματική με ένα σύντομο θέμα.

Τέλος, καθώς παίρναμε τον δρόμο της επιστροφής, δώσαμε όλοι μαζί ραντεβού για τις επόμενες ευκαιρίες: τον εκκλησιασμό και, φυσικά, το Αθαμάνιο!

Άγιος Μιχαήλ Χωνιάτης, Μητροπολίτης Αθηνών

Ανάμεσα στα σπαράγματα του εικονογραφικού διακόσμου του ναού περιλαμβάνεται και η παλαιότερη σωζόμενη προσωπογραφία του Αγίου Μιχαήλ Χωνιάτη, τελευταίου Μητροπολίτη Αθηνών (1182-1204) πριν από τη φραγκική κατάκτηση της πόλης.

Ο εν λόγω Άγιος καταγόταν από τις Χώνες της Μικράς Ασίας και ήταν αδελφός του ιστορικού της Α΄ Άλωσης, Νικήτα Χωνιάτη («Χρονικὴ Διήγησις»). Ως μεγάλος αρχαιολάτρης θρηνούσε με τις ελεγείες και τα πεζά του κείμενα για την κατάντια της τότε Αθήνας. Λόγω των γνώσεων και του θαυμασμού του προς τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, του αποδίδεται η ίδρυση του Ναού της Παναγίας Γοργοεπηκόου ή Αγίου Ελευθερίου (Μικρής Μητρόπολης), πλησίον του σημερινού μητροπολιτικού ναού των Αθηνών.

Εκτός από λόγιος, ο Άγιος Μιχαήλ ήταν πρωτίστως μητροπολίτης και από αυτή τη θέση στήριξε το χειμαζόμενο αθηναϊκό λαό αφενός ενάντια στην κακοδιοίκηση των κρατικών υπαλλήλων, αφετέρου κατά την πολιορκία της πόλης τόσο από τον αυτονομημένο Πελοποννήσιο «Δυνατό» Λέοντα Σγουρό (1203), όσο και από τους Φράγκους της Δ΄ Σταυροφορίας (1204). Όταν, τελικώς, η Αθήνα έπεσε στα χέρια των Λατίνων, ο Άγιος αρνήθηκε να αναγνωρίσει τον παπισμό και αυτοεξορίστηκε στην Κέα, από όπου συνέχισε να ενισχύει και να υπερασπίζεται το ποίμνιό του. Αργότερα, μετέβη στην Ι.Μονή Αγίου Ιωάννου Προδρόμου κοντά στις Θερμοπύλες όπου και εκοιμήθη το 1222. Η μνήμη του τιμάται την 4η Ιουλίου εκάστου έτους.

Χ.Ρ.Ο.Σ.

Βιβλιογραφία

Ν. ΓΚΙΟΛΕΣ, Βυζαντινή Ναοδομία (600-1204), [Καρδαμίτσα], Αθήνα 1992.
Ναυσικά ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΥ, «Άγιος Πέτρος Καλυβίων Κουβαρά Αττικής», Δελτίον Χριστιανικής Αρχαιολογικής Εταιρείας 14(1987-1988), περίοδος Δ΄, 173-188.
————–, «Επαρχιακό εργαστήριο ζωγραφικής που ανιχνεύεται από τον τοιχογραφικό διάκοσμο μνημείων του 13ου  αιώνα στην Αττική», στο: Δώρον, Τιμητικός τόμος στον καθηγητή Νίκο Νικονάνο, [Δ΄ Τομέας Τμήματος Αρχιτεκτόνων Α.Π.Θ., 10η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Χαλκιδική και Αγίου Όρους], Θεσσαλονίκη 2006, 169-176.
http://www.saint.gr/1998/saint.aspx

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ