Μας έδωσε… Ζωή!

0
281
Εκτύπωση Εκτύπωση
1 αστέρι2 αστέρια3 αστέρια4 αστέρια5 αστέρια (2 ψήφοι, μέσος όρος: 5,00 από 5)
Loading...

Πήγαμε και φέτος για να του δώσουμε ζωή και να μας δώσει… Ζωή! Και δεν μας διέψευσε…

Αθαμάνιο 2019!

Βρεθήκαμε πιο κοντά στη φύση, σʼ όλα αυτά που στερούμαστε στη μεγαλούπολη. Έλατα, καθαρός αέρας, έναστρος ουρανός, καταρράκτες… ολόκληρο το βουνό μας μιλούσε!

Ήρθαμε πιο κοντά μεταξύ μας. Παίξαμε, τραγουδήσαμε, γελάσαμε, συζητήσαμε. Ίσως το πιο θαυμαστό στο Αθαμάνιο να είναι αυτό: η ενότητα. Αισθάνεσαι οικεία ακόμα και με άτομα που πριν γνώριζες ελάχιστα ή και καθόλου. Το κλίμα είναι φιλικό, η επικοινωνία εύκολη. Κι όλα αυτά χωρίς προσπάθεια, διότι δεν προέρχονται από μάς. Στο Αθαμάνιο γινόμαστε αδέλφια «ἐν Χριστῷ».

Προσπαθήσαμε να πλησιάσουμε λίγο περισσότερο το Θεό. Το κατανυκτικό εκκλησάκι της Αγίας Μακρίνας, τη γιορτή της οποίας είχαμε την ευλογία να τελέσουμε, η έλλειψη άγχους, ο χρόνος να σκεφτείς, να ξεκουραστείς, νʼ ακούσεις, ήταν απόλυτα ευνοϊκές συνθήκες. Οι ευκαιρίες τόσες και τέτοιες, που δεν μπορούσαν νʼ αφήσουν ασυγκίνητες τις καρδιές μας, όσο κι αν έχουν σκληρυνθεί από την καθημερινότητα: κοινή προσευχή, μελέτη Αγίας Γραφής, πνευματικές ομιλίες και συζητήσεις, Θεία Λειτουργία.

Βασικά, αυτές τις μέρες στο Αθαμάνιο… ζήσαμε! Με την πραγματική σημασία της λέξης. Γιατί η ζωή είναι αληθινή μόνο κοντά στο Χριστό. Όσα ζήσαμε στο Αθαμάνιο ήταν το καλύτερο επισφράγισμα αυτών που προσπαθήσαμε να ζήσουμε μέσα στη χρονιά και ταυτόχρονα μας έδωσαν δύναμη για να προσπαθήσουμε και τη χρονιά που έρχεται να είμαστε πραγματικά -και όχι μόνο βιολογικά- ζωντανοί.

Πιο κοντά στη φύση, πιο κοντά μεταξύ μας, πιο κοντά στο Θεό.

Φεύγοντας, νιώθαμε γεμάτοι. Ποιος, όμως, θέλει να φύγει; «Καλόν ἐστιν ἡμᾶς ὧδε εἶναι». Μαζί με τις δυνατές αναμνήσεις υπάρχει και η επιθυμία να ξαναβρεθούμε στο Αθαμάνιο. Θα θέλαμε να μέναμε κι άλλο, να μην τελείωνε η κατασκήνωση, να συνεχιζόταν όλο το χρόνο. Αλλά δεν είναι αδύνατο αυτό;

Κι όμως! Αν κρατήσουμε την ενότητα που είχαμε εκεί και τον αγώνα να ʼρθούμε πιο κοντά στο Χριστό, τότε «κατέβηκε» μαζί μας στην πόλη και το Αθαμάνιο. Ο διαφορετικός τόπος δεν μπορεί να μας εμποδίσει να συνεχίσουμε τον ίδιο τρόπο ζωής. Μακάρι, με τη χάρη του Θεού, να το πετύχουμε. Γιατί το Αθαμάνιο δεν μας διέψευσε. Ας μην το διαψεύσουμε κι εμείς!

Χ.Π.
φοιτητής Φιλολογίας

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ