Η Χ.Φ.Δ. εορτάζει το έπος του 1940

0
14
Εκτύπωση Εκτύπωση
1 αστέρι2 αστέρια3 αστέρια4 αστέρια5 αστέρια (καμία αξιολόγηση προς το παρόν)
Loading...

28η  Οκτωβρίου 2010. Εβδομήντα χρόνια από εκείνη την ημέρα που αποτέλεσε σταθμό για την ελληνική ιστορία και αρχή μιας απ’ των ενδοξοτέρων περιόδων για το έθνος μας, του έπους του ’40. Αυτή την ημέρα η Χριστιανική Φοιτητική Δράση Αθηνών προγραμμάτισε δύο εκδηλώσεις.

Η πρώτη εκδήλωση ήταν η επίσκεψη στο γηροκομείο «Ειρήνη», στο Πολύδροσο Αμαρουσίου, το πρωί της ημέρας αυτής. Περίπου 25 φοιτητές της Χριστιανικής Φοιτητικής Δράσης ξεκινήσαμε το πρωί για το γηροκομείο στο ναό του οποίου τελέσθηκε Θεία Λειτουργία. Ύστερα οι υπεύθυνοι του γηροκομείου μας προσέφεραν ένα γενναιόδωρο πρωινό. Αφού λοιπόν πήραμε δυνάμεις, αρχίσαμε να γυρίζουμε από δωμάτιο σε δωμάτιο και από όροφο σε όροφο τραγουδώντας και μοιράζοντας ελληνικές σημαίες και δώρα στις γερόντισσες και τους γέροντες οι οποίοι με πολλή χαρά και αγάπη μας υποδέχθηκαν. Ακούσαμε με συγκίνηση κάποιους απ’ αυτούς να μας διηγούνται ιστορίες από την περίοδο εκείνη του πολέμου. Βέβαια εμείς μόνο να φανταστούμε μπορούμε τί είχαν περάσει. Μόνο από το βλέμμα και την έκφραση του προσώπου τους όταν ξαναγύριζαν με το μυαλό σ’ εκείνη την εποχή καταλάβαινε κανείς ότι είχαν ζήσει πάρα πολύ δύσκολες ημέρες. Δεν παρέλειψαν όμως να μας δώσουν και τις ευχές τους. Αφού είπαμε αρκετά τραγούδια, χαιρετήσαμε τις κυρίες που με αυτοθυσία και αγάπη βοηθούν και φροντίζουν τους γέροντες και φύγαμε.

Δεν άργησε ωστόσο η ώρα που ξανασυναντηθήκαμε οι φοιτητές της Χριστιανικής Φοιτητικής Δράσης για να εορτάσουμε την εθνική μας επέτειο. Αυτή τη φορά τόπος συνάντησης ήταν το φοιτητικό οικοτροφείο, το ίδιο βράδυ. Εκεί, μετά το δείπνο, παρακολουθήσαμε ένα βίντεο το οποίο αναφερόταν στην ιταλο-γερμανική επίθεση κατά της Ελλάδος, αλλά και την ηρωική αντιμετώπιση του εχθρού από τους Έλληνες. Η εκδήλωση όμως δεν τελείωσε εδώ. Αυτό που την έκανε, νομίζω, ξεχωριστή, ήταν η παρουσία του πατρός Νίκωνος Χαρέα. Ο πατήρ Νίκων, ο οποίος έζησε τα δύσκολα χρόνια του πολέμου και την Κατοχή, μας μίλησε μέσα απ’ την καρδιά του. Μας ανέφερε πολλά γεγονότα από την προσωπική του πείρα και μας έδωσε συμβουλές για τη ζωή μας.

Ήταν μια μέρα που στο τέλος της μας βρήκε όλους με αναζωπυρωμένη μέσα μας την αγάπη για την πατρίδα και τους ήρωες που αψήφησαν τον θάνατο και θυσίασαν ακόμη και τη ζωή τους για να παραδώσουν σ’ εμάς μια πατρίδα ελεύθερη. Θα έλεγα όμως ότι η ημέρα αυτή μας άφησε και έναν προβληματισμό. Έναν προβληματισμό για το αν θα μπορέσουμε να γίνουμε αντάξιοι απόγονοι αξίων προγόνων, κάτι που αποτελεί ταυτόχρονα και πρόκληση για εμάς σήμερα. Ας μας δίνει ο Θεός την πίστη, το θάρρος και την γενναιότητα των ηρώων του ‘40 να αντιμετωπίζουμε κάθε είδους δυσκολίες.

Α. Μ.

φοιτητής Φιλοσοφικής

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ