Από την επίσκεψη αγάπης στο Ασκληπιείο Βούλας…

0
8
Εκτύπωση Εκτύπωση
1 αστέρι2 αστέρια3 αστέρια4 αστέρια5 αστέρια (καμία αξιολόγηση προς το παρόν)
Loading...

Εκεί που ο πόνος είναι περισσότερο δυνατός, εκεί που η μοναξιά φαντάζει μεγαλύτερη, εκεί που η απελπισία και τα αναπάντητα «γιατί» πληθαίνουν, εκεί πρέπει να εκδηλώνεται όλη η αγάπη μας. Στο Γενικό Νοσοκομείο Ασκληπιείο Βούλας, λοιπόν, οδηγήθηκαν τα βήματά μας το χειμωνιάτικο εκείνο απόγευμα της Πέμπτης 13 Δεκεμβρίου για να μεταφέρουμε το χαρμόσυνο μήνυμα της Γεννήσεως του Χριστού.

Φοιτητές από κάθε γωνιά του λεκανοπεδίου αψηφώντας κάθε εμπόδιο, αφήνοντας τις σχολές και τα μαθήματα τους, αφιέρωσαν χρόνο και κόπο για τους αδελφούς τους. Όλες οι πτέρυγες, ακόμα και της μονάδας εντατικής παρακολούθησης, πλημμύρισαν από τους ψαλμούς της περιόδου αυτής και από αγαπημένα χριστουγεννιάτικα τραγούδια. Η όμορφη κιθάρα δεν φάνταζε φτωχή, αλλά, αντίθετα, φαινόταν να δένει με τις υπέροχες αγγελικές υμνωδίες «χαίρε η γη κι οι ουρανοί».

Η συγκίνηση που κατέλαβε όλους μας ήταν πρωτοφανής. Τα δάκρυα στα μάτια των ασθενών, το χαμόγελο που καταφέραμε να τους δώσουμε σε αυτούς και τους συγγενείς του όχι μόνο μας αποζημίωσαν, αλλά μας έδωσαν μαθήματα αληθινής πίστης και ευγνωμοσύνης.

Μαζί με τα τραγούδια, τούς προσφέραμε και τα περιοδικά μας, ένα μικρό στήριγμα για τις δύσκολες ημέρες που περνούν. Βέβαια, πολλές ευχαριστίες αξίζουν και στο π. Κωνσταντίνο, εφημέριο του Ιερού Ναού Αγίου Παντελεήμονος του νοσοκομείου, στις ευσεβείς νοσοκόμες και τους αδελφούς που στηρίζουν το θεάρεστο έργο της ιεραποστολής και, κυρίως, διακονίας.

Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος χαρακτήριζε κάθε ασθένεια ως «αρετή» ,γι’ αυτό και θεωρώ ότι περισσότερο ωφεληθήκαμε από την πίστη και την καρτερία των ασθενών, οι οποίοι και ευγνωμονούν τον Θεό για απλές χαρές, όπως ένας περίπατος, παρά δώσαμε με τις φωνές και την παρουσία μας.

Κ.Κ.
Φοιτητής Π.Τ.Δ.Ε.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ