Αθαμάνιο 2017: Μια καλοκαιρινή πνευματική δροσιά

0
45
Εκτύπωση Εκτύπωση
1 αστέρι2 αστέρια3 αστέρια4 αστέρια5 αστέρια (καμία αξιολόγηση προς το παρόν)
Loading...

Μια ακόμα κατασκηνωτική περίοδος έφτασε στο τέλος της και οι σκέψεις όλων μας γυρίζουν σε αυτή και στις ξεχωριστές στιγμές της. Με τις πρεσβείες της Αγίας Μακρίνας μπορέσαμε και φέτος να ανεβούμε στα καταπράσινα Αθαμανικά όρη και να ζήσουμε για άλλη μια φορά τις ευλογίες του Πανάγαθου Θεού, μακριά από τις έγνοιες και τις αποσπάσεις του κόσμου. Όπως η δροσιά του βουνού πήρε τη θέση της καλοκαιρινής ζέστης, έτσι και οι πνευματικές ευκαιρίες παραμέρισαν την κοσμική καθημερινότητα.

Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς. Οι Θείες Λειτουργίες, τα κατανυκτικά Απόδειπνα και οι Εσπερινοί, η Αγρυπνία στη γιορτή της Αγίας Μακρίνας; Γεμάτη ήταν και η φετινή κατασκήνωση από λατρευτικές εμπειρίες: θα έλεγε κανείς πως στο βουνό που βρισκόμασταν, το φυσικό υψόμετρο βοήθησε την ψυχή να ανέβει σε άλλα πνευματικά ύψη σε σχέση με την πόλη.

Ή μήπως να θυμηθούμε τα αγιογραφικά και τα πνευματικά θέματα με τα οποία ασχοληθήκαμε; Στα μεν αγιογραφικά, ο Απόστολος Παύλος απευθυνόμενος προς τον Τιμόθεο ήταν σαν να συμβούλευε εμάς, ενώ τα πνευματικά θέματα κάλυψαν με εξαιρετικό τρόπο καίρια πνευματικά και πρακτικά ζητήματα.

Ιδιαίτερη ευλογία ήταν επίσης η διοργάνωση της 2ης Πανελλήνιας Συνάντησης των μελών της ΧΦΔ, καθώς και του συνεδρίου με θέμα «Πνευματική ζωή στην ψηφιακή εποχή». Οι συμμετέχοντες έφυγαν θα λέγαμε σοφότεροι, μιας και οι ομιλητές κάλυψαν το θέμα από όλες του τις πλευρές.

Τέλος, στη θύμησή μας έρχονται οι εκδρομές μας στο ποτάμι και στην κορυφή της Κωστηλάτας, καθώς και τα παιχνίδια μέσα στην κατασκήνωση. Όλα αυτά βοήθησαν στο να αποδράσουμε και σωματικά από τη νωθρότητα της πόλης.

Όπως και να έχει όμως, όσα και να γράψει κανείς για τις ομορφιές της κατασκήνωσης, δεν θα καταφέρει να περιγράψει το ίδιο το βίωμα. Την πνευματική ανάταση που ένιωσε ο καθένας, μόνο με την καρδιά του μπορεί να τη θυμηθεί, και οι αποφάσεις που λήφθηκαν είναι ενδόμυχες και προσωπικές, και δεν είναι δυνατόν να μεταδοθούν με τον λόγο.

Ας ευχαριστήσουμε βαθιά τον Θεό που μας έδωσε την δυνατότητα να ζήσουμε σε ένα άλλο περιβάλλον για δυο εβδομάδες, μια δυνατότητα που και άλλοι θα ήθελαν αλλά δυστυχώς δεν μπορούν να έχουν. Περιμένουμε διακαώς τον επόμενο χρόνο να ξαναβρεθούμε εκεί – μέχρι τότε, καθήκον του καθενός να φέρει τη ζωή του Αθαμανίου στην πόλη!

Κ.Μ.
τελειόφοιτος ΗΜΜΥ ΕΜΠ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ