Περιοδικό «Η Δράση μας» – Αύγουστος – Σεπτέμβριος 2009

9
40
Εκτύπωση Εκτύπωση
1 αστέρι2 αστέρια3 αστέρια4 αστέρια5 αστέρια (καμία αξιολόγηση προς το παρόν)
Loading...

Η Δράσις μας, Αύγουστος - Σεπτέμβριος 2009
Η Δράσις μας, Τεύχος 471, Αύγουστος – Σεπτέμβριος 2009

Περιεχόμενα

  • Αμετάθετη ελπίδα
  • Για την Κυρία Θεοτόκο
  • Μικρασιατικά Ανάλεκτα, μετά από 87 χρόνια
  • Στη μαχαιρωμένη γη, πραγματικό γεγονός από τη μικρασιατική καταστροφή
  • Ομολογίες ξεριζωμένων Μικρασιατών
  • Στην αρχή του σχολικού έτους, η ετερότητα του Παιδαγωγού
  • Από το «φεγγαράκι μου λαμπρό» στα «φώτα» της σύγχρονης εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης
  • Το «τρισμακάριστον ξύλον»
  • Η αθανασία της καλλιέργειας
  • Διαμαρτυρία Γονέων και Εκπαιδευτικών για το μάθημα της Σεξουαλικής Αγωγής στο Δημοτικό
  • Πασχαλιά του καλοκαιριού
  • Το νερό
  • «… Φως ανθρώποις…», Αικατερίνη Σιάκκα
  • Μηνύματα ευγνωμοσύνης προς την Ελλάδα

Ποιήματα

  • Δοξαστικό
  • … Δώσε
  • Η Ελληνική γλώσσα με βοτανικούς όρους

Μόνιμες στήλες

  • Γράμματα στη Σύνταξη
  • Φοιτητικά Δρώμενα, Πανεπιστημιακά παρεπόμενα
  • Παρεμβάσεις: Ο σύγχρονος βαρβαρισμός των Τούρκων
  • Απόψεις & Σκέψεις

9 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Μια μεγάλη μορφή του Ιεραποστολικού Έργου, την Καθηγήτρια Μαθηματικών δ. Σιάκκα, μέλος της Αδελφότητος «Η ΟΙΚΟΔΟΜΗ», παρουσιάζει αυτό το τεύχος του Περιοδικού.
    Όσοι ζήσαμε λίγο κοντά της ή την γνωρίσαμε, νιώθουμε μεγάλη την ανάγκη να μιλήσουμε για την αγγελική της ύπαρξη και για το οτι ζούσε από τη γη για τον ουρανό.
    Ο συνεχής αγώνας της με την αρρώστια και την αναπηρία, το χαμόγελο και η κατηχητική της εμπειρία ήταν κάτι το ανεπανάληπτο.
    Ο Θεός να αναπαύσει την άγια ψυχή της.

  2. Και είναι ωραίο που προβάλλει «η Δράσις μας» τέτοιες μορφές σαν την δ. Σιάκκα (θυμηθείτε και την άλλη μαθηματικό, τη δ. Σακελλαρίου – στο τεύχος Απριλίου 2009). Μας εμπνέουν…! Είθε να ακολουθούν κι άλλοι τα ίχνη τους!

  3. Πολύ καλό το περιοδικό. Σαν μικρό σχόλιο, νομίζω ότι σε περιοδικά (όπως η «Δράση») που εκφράζουν ευαγγελικά μηνύματα και μεταξύ αυτών την ύψιστη αρετή της αγάπης, δεν έχουν θέση κείμενα που αποπνέουν μια κάποια εμπάθεια, όπως π.χ. οι Παρεμβάσεις. Είναι κρίμα ένα… χιλιοπαιγμένο στο εν λόγω περιοδικό θέμα (οι Τούρκοι και οι κατά καιρούς δράσεις τους) να εμφανίζεται σχεδόν σε κάθε τεύχος και μάλιστα με την ίδια -μάλλον επιθετική- ένταση.
    Ευχαριστώ.

    Αλέξανδρος Χρυσανθόπουλος

  4. Αλήθεια, πιστεύεις πως γράφονται με εμπάθεια;;;!!! Πιστεύεις πως υπάρχει κάτι που να μπαίνει έτσι, ανεξέλεγκτα, κάτι που, όπως εννοείς, γράφεται χωρίς αγάπη;;;!!! Χμμ… Δηλαδή κατηγορείς τη…σύνταξη (!!!)-αυτή υπογράφει τις Παρεμβάσεις- για εμπάθεια και έλλειψη αγάπης…; (…!!!!!!)

    Κατά τη γνώμη μου (πιθανόν να είναι και λανθασμένη), το επιθετικό ύφος που τους προσάπτεις δεν παραπέμπει στους Τούρκους, αλλά στους Έλληνες που…κοιμόμαστε!!! (όχι;;;Μήπως αυτό δεν διαπιστώσαμε από τα Πανεπιστήμια φέτος;;;) Και επιπλέον…θα συμφωνείς με την πολυφωνία…! Γιατί πρέπει ΚΑΙ η Δράση (ΜΑΣ!!!) να τα αποσιωπήσει;;;…

  5. Ας μου επιτραπούν κάποιες παρατηρήσεις και σκέψεις επί του μικρού σχολίου του Αλέξανδρου Χρυσανθόπουλου και την απάντηση του μέλους «ΑΚΟΛΟΥΘΩΝ», οι οποίες σε καμία περίπτωση δεν συνιστούν υπόδειξη προς οποιονδήποτε:

    1. Καταρχάς, νομίζω ότι η θέση του Αλέξανδρου έχει παρεξηγηθεί. Ο Αλέξανδρος όσα γράφει τα γράφει εντελώς καλοπροαίρετα με βάση ακριβώς την εντύπωση που του δημιουργεί η ανάγνωση των εν λόγω κειμένων. Για το λόγο αυτό και το ύφος του είναι προσεκτικά διατυπωμένο (γράφει π.χ. για κείμενα που «αποπνέουν μια κάποια εμπάθεια» και για «μάλλον επιθετική ένταση», δηλαδή μας λέει ότι του δημιουργείται αυτή η εντύπωση). Θα πρέπει πάντως μάλλον να συμφωνήσει ο Αλέξανδρος στο ακόλουθο σημείο: θα ήταν ποτέ δυνατόν τα ίδια μέλη της σύνταξης που εγκρίνουν τη δημοσίευση θεμάτων «που εκφράζουν ευαγγελικά μηνύματα και μεταξύ αυτών την ύψιστη αρετή της αγάπης» να ενεργούν έστω και με την ελάχιστη εμπάθεια; Τα κείμενα αυτά γράφονται ίσως με συναισθηματική φόρτιση και με διάθεση να ξυπνήσουν τους αναγνώστες, αλλά σίγουρα δεν γράφονται με εμπάθεια.

    2. Διαβάζω προσωπικά με ιδιαίτερο ενδιαφέρον το περιοδικό «Η Δράσις μας» για περισσότερα από 15 χρόνια και πάντοτε ωφελούμαι από τα κείμενά του. Ειλικρινά, όμως, προσεγγίζω με αμηχανία ορισμένα από τα κείμενα των Παρεμβάσεων, λόγω κυρίως των ακόλουθων σημείων, τα οποία εντοπίζει εν πολλοίς και ο Αλέξανδρος:
    α) Η συχνότητα και επανάληψη αυτών των σχολίων (σχεδόν σε κάθε τεύχος υπάρχουν 1-2 τέτοια σχόλια με σχεδόν πάντα παρόμοιο ή παραπλήσιο περιεχόμενο, τη βαρβαρότητα και τις σφαγές των Τούρκων: είναι αναγκαία αυτά τα κείμενα σχεδόν σε κάθε τεύχος;), β) το μάλλον οξύ ύφος των σχολίων (σχεδόν πάντοτε γίνεται λόγος για «βαρβαρότητα», «σφαγές» των Τούρκων κλπ.) και γ) η γενίκευση αυτών των σχολίων (ναι μεν αφορμή είναι συγκεκριμένα περιστατικά, αλλά σχεδόν πάντα η αναγωγή γίνεται αφηρημένα και αφορά όλους τους Τούρκους, λες και οι Τούρκοι είναι όλοι ίδιοι: βάρβαροι, σφαγείς κλπ.).

  6. Άσχετα από το κατά πόσο είναι ορθό ένα ορθόδοξο περιοδικό να φιλοξενεί ενθουσιώδη πατριωτικά άρθρα με ευθείες βολές κατά άλλων λαών, νομίζω ότι πρέπει να λάβουμε υπ΄όψιν και το εξής:

    Στη φιλοσοφία των συντακτών του περιοδικού είναι και η διάδοσή του στους χώρους των πανεπιστημίων. Αρκετά συχνά, όπως πολλοί έχουμε παρατηρήσει, φοιτητές που τείνουν χέρι προς το περιοδικό προέρχονται από το χώρο της Αριστεράς. Ίσως αυτό έχει να κάνει και με το ότι ο αριστερός φοιτητής (όταν είναι καλοπροαίρετος) δεν διστάζει να προβληματίζεται για θέματα που ξεφεύγουν από τη στάση ζωής που επιβάλει ο σύγχρονος αστικός τρόπος ζωής.

    Έχω την αίσθηση ότι αυτόν τον «αριστερό» φοιτητή η «Δράση» με τέτοιου είδους «παρεμβάσεις» (όσο ορθές και δικαιολογημένες και αν είναι) είναι αρκετά πιθανό να μην τον κερδίσει.

  7. Στο περιοδικό αναφέρεται το e-mail(καθώς και όλα τα στοιχεία του). Γιατί λοιπόν δεν στέλνετε εκεί τα σχόλιά σας και τις υποδείξεις σας;

    • Εδώ μας δίνεται και η δυνατότητα να τα συζητήσουμε! Και όποιος θέλει τα προωθεί φυσικά. 🙂

      Είναι ενδιαφέρουσες οι σκέψεις που «ακούστηκαν».

      • Συμφωνώ!Και ακριβώς επειδή είναι ενδιαφέρουσες το είπα.Για να τις «ακούσουν» στα σίγουρα και οι υπεύθυνοι.Αυτοί εξάλλου μπορούν να κάνουν τις αλλαγές.
        Επίσης το ότι το συζητάμε…σημαίνει ότι αγαπάμε αυτό το περιοδικό…κι αυτό είναι καλό!Σωστά;!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ