Τρέλα – Προβληματισμοί για το σύγχρονο κόσμο

4
41
Εκτύπωση Εκτύπωση
1 αστέρι2 αστέρια3 αστέρια4 αστέρια5 αστέρια (καμία αξιολόγηση προς το παρόν)
Loading...

«Έρχεται καιρός ίνα οι άνθρωποι μανώσι , και επ’ αν ίδωσί τινα μη μαινόμενον, επαναστήσονται αυτώ λέγοντες, ότι συ μαίνει, διά το μη είναι όμοιος αυτοίς ».

Μου είχε φανεί υπερβολικός ο λόγος του σοφού ασκητή της ερήμου.

Θα φτάσει, λέει, καιρός που οι άνθρωποι θα τρελαθούν κι αν δούνε κάποιον να μην κάνει ό,τι κι αυτοί, θα επαναστατήσουν εναντίον του λέγοντας τον τρελό, γιατί δεν είναι όμοιός τους.

Όσο οι μέρες και τα χρόνια περνούν, προφητική κι απόλυτα πραγματική μού παρουσιάζεται η πρόρρηση, που ειπώθηκε κάπου στην έρημο της Αιγύπτου πριν δέκα πέντε αιώνες.

Σήμερα στο σπουδαστικό χώρο και πιο πολύ στον κοινωνικό περίγυρο, η φωνή από την Αλεξάνδρεια μου μοιάζει να περιγράφει το τώρα.

Θαρρώ πως αληθινά έφτασαν αυτοί οι καιροί που πολλοί άνθρωποι σκέφτονται και φέρονται τρελά και ο κόσμος που ζούμε περνάει μια σημαδιακή ηθική κρίση.

Αυτό τονίζεται και στις παρατηρήσεις των συγχρόνων στοχαστών στα δοκίμιά τους, που και οι τίτλοι τους ακόμα δηλώνουν την πνευματική δοκιμασία της εποχής μας:

· «Η πνευματική κρίση στη σύγχρονη Ευρώπη»

· «Τρομοκρατία και δικαιώματα του ανθρώπου»

· «Περί ανίας και περί ανοίας»

· «Το στέγνωμα της καρδιάς»

· «Τα όρια στενεύουν»

· «Πληρότητα και αλλοτρίωση»

· «Τώρα που σκοτώσαμε τους θεούς»…

Αναζητώντας με τη σκέψη μου, αν υπήρχαν παράλληλοι με τους δικούς μας καιροί, θυμήθηκα το Θουκυδίδη, που περιγράφει τη δική του εποχή. Λέει πως «η ευσέβεια πια δε λογαριαζόταν και πως η καλοσύνη, που είναι αδελφή της μεγαλοψυχίας, περιγελάστηκε κι αφανίστηκε». Στη θέση του τελευταίου μπήκε η προστριβή, το να αντιμάχεται ο ένας τον άλλο, χωρίς εμπιστοσύνη…

Άρχισε έτσι ο προβληματισμός μου, ο φορτισμένος με δόση απαισιοδοξίας να φωτίζεται από μια ελπίδα.

Αυτά συνέβαιναν και πριν 2.000 τόσα χρόνια, όσα περίπου συμβαίνουν και σήμερα «και αιεί εσόμενα έως αν η αυτή φύσις ανθρώπων ή». Κι έτσι φαίνεται θα γίνονται όσο η φύση του ανθρώπου είναι ίδια.

Όμως ήρθε έντονος μέσα μου ο αντίλογος: Θ’ αφεθούμε λοιπόν στη φυσική ροή των πραγμάτων χωρίς αντίδραση;

Τι θετικό μπορεί να προσφέρει, με ποιους τρόπους ν’ αντιταχθεί ο νέος στο γενικό κλίμα της συγχύσεως με τους τόσους κινδύνους και τις απειλές;

Κάτι μου λέει πως δεν είναι αδύνατο.

Τα ζωντανά ψάρια πηγαίνουν » contra torrentem» . Με μια φωτισμένη, δυνατή θέληση μπορεί ο άνθρωπος να αντισταθεί πολεμώντας ειρηνικά στην κρίση των καιρών, προβάλλοντας ιδανικά αναλλοίωτα κι αιώνια.

Κι ακολούθησε μια δεύτερη, το ίδιο ρεαλιστική σκέψη: Η τάση γι’ αλλαγές σε πολλούς τομείς, οικονομικούς, κοινωνικούς, πολιτιστικούς, δεν είναι αρνητικό στοιχείο. Εκφράζει τους εύλογους πόθους μιας εποχής, που πρέπει να προσαρμοστεί σε νέες συνθήκες.

Το μυστικό παραμένει ένα: Να συλλάβει ο καθένας μας την επιτακτική ανάγκη για προσωπική πνευματική αναγέννηση.

Έτσι βρίσκει τη δύναμη ο πιστός νέος που είναι ενωμένος με το Χριστό σαν ζωντανό μέλος της Ορθόδοξης Εκκλησίας, να δείχνει το δρόμο και να μην παρασυρθεί από το συρμό της οποιασδήποτε εποχής. Να μην αλλοτριωθεί από το βασικό αναφαίρετο δικαίωμά του, την αληθινή πνευματική ελευθερία, ό,τι κι αν λέει ο «μαινόμενος» αμαρτωλός σύγχρονος κόσμος.

Μου ‘ρθαν στο νου οι στίχοι του αγωνιστή ποιητή, του Βερίτη, που τραγουδούσε στοχαστικά:

«Χιλιάδες γύρω μας χαζεύουν,

άλλοι γελούν κι άλλοι παινεύουν,

-είμαστε φρόνιμοι ή τρελλοι;

Αν σταματήσουμε κι’ αν πούμε

δε θέλουμε άλλο ή δεν μπορούμε

αλλοί σε μας και τρισαλλοί!»

……………….

«Έρχεται καιρός, ίνα οι άνθρωποι μανώσι, και επ’ αν ίδωσί τινα μη μαινόμενον , επαναστήσονται αυτώ λέγοντες, ότι συ μαίνει, διά το μη είναι όμοιον αυτοίς » .

… Πόσο προορατικά είχε μιλήσει για την πολύβουη κοινωνία μας ο ησυχαστής της ερήμου!

Στην εποχή μας ίσως σε πούνε και σένα τρελό, γιατί στέκεσαι μ’ όρθια ψυχή, αγνός, ίσιος, δίκαιος, αγωνιστής, ελεύθερος.

Δεν έχουν «άδικο»! Ο Χριστιανισμός είναι τόσο αντίθετος με τον παλιό άνθρωπο, τον εγωιστή, το συμφεροντολόγο, τον αμοραλιστή, το σκλάβο στα πάθη του.

Κι αυτό είναι μια πνευματική τρέλα.

Γιατί η πίστη στο Χριστό που εμπνέει εσένα και σε γεμίζει δύναμη, τόλμη και αρετή είναι «μανία νήφουσα».

Τρέλα! των πιο ξύπνιων ανθρώπων.

Αξίζει στο σύγχρονο αλλοπρόσαλλο κόσμο μας να είσαι ένας τέτοιος φρόνιμος τρελός!

4 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Δεν ευθύνεται ο Θεός για τον θάνατο από πείνα, αλλά τα κράτη για την αναλγησία τους που προτιμούν να φτιάχνουν όπλα, διαστημόπλοια και οι περισσότεροι από εμάς που πλουτίζουμε αδιαφορώντας αν ο διπλανός μας πεθαίνει.

  2. «Το νόημα του κόσμου πρέπει να βρίσκεται έξω από τον κόσμο» (Wittgenstein). Γι’ αυτό ο κόσμος μας πορεύεται χωρίς σκοπό, «de torrente». Τρελός, τελικά, είναι αυτός που πηγαίνει μαζί του.

  3. Νόμιζα ότι ο Κοσμάς ο Αιτωλός είχε πει για τον καιρό που όλοι θα τρελαθούν. Τελικά ποιος το είπε;

  4. Ὁ λόγος γὰρ ὁ τοῦ σταυροῦ τοῖς μὲν ἀπολλυμένοις μωρία ἐστί, τοῖς δὲ σῳζομένοις ἡμῖν δύναμις Θεοῦ ἐστι.
    ὅτι τὸ μωρὸν τοῦ Θεοῦ σοφώτερον τῶν ἀνθρώπων ἐστί, καὶ τὸ ἀσθενὲς τοῦ Θεοῦ ἰσχυρότερον τῶν ἀνθρώπων ἐστί.
    Η δική μας μωρία,λέει ο Απόστολος,είναι σοφότερη από τους ανθρώπους που μας λένε τρελούς!Παράδοξο και όμως πέρα για πέρα αληθινό!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ