Υπέρ του γένους και της Πατρίδος

1
13
Εκτύπωση Εκτύπωση
1 αστέρι2 αστέρια3 αστέρια4 αστέρια5 αστέρια (καμία αξιολόγηση προς το παρόν)
Loading...

Ο Γέροντας, ξεριζωμένος από τη βρεφική του ηλικία, και έχοντας ζήσει τη φρίκη του πολέμου και της Κατοχής, γνώριζε από την πείρα του ότι το να “διάγωμεν ήρεμον και ησύχιον βίον” είναι μεγάλη ευλογία.

Αγαπούσε την Πατρίδα και έλεγε: “Και η Πατρίδα είναι μια μεγάλη οικογένεια”. Δεν επεδίωκε το εθνικό μεγαλείο, τη δόξα και την ισχύ με την κοσμική έννοια, αλλά την ειρήνη, την πνευματική άνοδο και την ηθική ζωή των πολιτών, για να μας βοηθά και ο Θεός. Ούτε επιζητούσε την ασφάλεια για να απολαμβάνουν οι άνθρωποι τις ανέσεις τους.

Σε κάποιον Έλληνα θερμό πατριώτη που ζούσε στην Αμερική και προσπαθούσε να προβάλλει την Ελλάδα, συνέστησε ν’ αγωνισθεί για να αγιάσει και ύστερα να προβάλλει σωστά και πνευματικά την Ελλάδα.

Όπως οι Προφήτες του Ισραήλ συμμετείχαν στη ζωή του έθνους ενεργά με τον τρόπο τους, προσεύχονταν, θρηνούσαν, έλεγχαν βασιλείς, κήρυτταν μετάνοια και προφήτευαν για τα επερχόμενα δεινά, το ίδιο και ο Γέροντας δεν ήταν αδιάφορος και απαθής στα θέματα της Πατρίδος. Ο προφήτης δεν ήταν εθνικιστής που έλεγε: “Διά Σιών ου σιωπήσομαι”. Το ίδιο και η στάση του Γέροντα ήταν καθαρά πνευματική.

Ενώ ζούσε εκτός κόσμου αγωνίσθηκε όσο λίγοι για το καλό της Πατρίδος. Αξιοθαύμαστη ήταν η δραστηριότητα και η προσφορά του στα εξωτερικά εθνικά θέματά μας. Μιλούσε εναντίον των ανθελληνικών ρευμάτων, των πλαστογράφων της ιστορικής αληθείας, και κυρίως εναντίον των άδικων εδαφικών διεκδικήσεων σε βάρος της Ελλάδος, των Σκοπιανών “Πανσλαυιστών”, Αλβανών, Τούρκων κ.α. Έλεγε: “Ο ένας θέλει τη Θεσσαλονίκη, ο άλλος θέλει να φθάσει μέχρι την Λάρισα, ο άλλος θέλει το Αιγαίο. Μα τέλος πάντων δεν υπήρχε ποτέ Ελλάδα;”.

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Ποτέ δεν κατάλαβα τον δυϊσμό που χρησιμοποιούν μερικοί, ότι δήθεν πρέπει να ασχολούμαστε με τα «εθνικά» κι όχι με τα «πολιτικά» κι ότι αν ασχολείσαι με την πολιτική, βλάπτεσαι. Μα πώς μπορεί κάποιος να είναι Έλληνας πολίτης και να ενδιαφέρεται μόνο για τα «εθνικά» κι όχι για τα «πολιτικά»; Δηλαδή να ενδιαφέρεται μόνο για θέματα εξωτερικής πολιτικής κι όχι για την καθημερινότητα που βιώνει ο ίδιος και όλοι αυτοί που συνιστούν την έννοια «έθνος»;

    Διάβασα πρόσφατα στο γέροντα Παΐσιο τα εξής λόγια: «Παλιά αν κανείς μοναχός ασχολούνταν με τα πολιτικά, τον έκλειναν στον πύργο. Σήμερα, αν δεν ασχολείται κανείς, πρέπει να τον κλείνουν. Αυτοί πάνε να τα χαλάσουν όλα». Το απόσπασμα με βεβαίωσε ότι αυτό που χρειαζόμαστε σήμερα και αυτό που φοβάται η Νέα Τάξη Πραγμάτων είναι η πολιτική αφύπνιση. Βλέπετε πού το πάνε με τις κάρτες.

    Αλλά -δόξα τω Θεώ- ο κόσμος έχει ξυπνήσει. Καιρός είναι τώρα που έχει απογοητευθεί από τους πάντες (δεν ξέρω για σας, αλλά εγώ στις προσεχείς εκλογές είμαι πεπεισμένος να απόσχω) να γοητευθεί από το Χριστό. Όπως έλεγε και ο γέροντας, θα δούμε μεγάλα θαύματα, θα φανεί πεντακάθαρα η χάρη του Θεού να ενεργεί. Ας ευχόμαστε.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ