Με …μάσκες;

2
160
Εκτύπωση Εκτύπωση
1 αστέρι2 αστέρια3 αστέρια4 αστέρια5 αστέρια (1 ψήφοι, μέσος όρος: 5,00 από 5)
Loading...

Συνηθίσαμε να μιλάμε για μάσκες ή να τις θυμόμαστε κατά την περίοδο της αποκριάς. Λάθος! Οι μάσκες δεν έρχονται μια φορά τον χρόνο και για διασκέδαση. Τις μάσκες τις έχουμε πάντοτε μαζί μας, όλοι! Τις φοράμε κάθε μέρα. Δεν τις αποχωριζόμαστε! Δεν είναι το χαρακτηριστικό γνώρισμα της αποκριάς, όπως νομίζουμε, αλλά κι αυτής της καθημερινότητάς μας και της εποχής μας, αν θέλετε.

Γιατί; Μα η μάσκα έρχεται πάντα να κρύψει ό,τι θέλουμε να μην φαίνεται, να μας δείξει διαφορετικούς, συνήθως καλύτερους, να μας βοηθήσει να ξεγελάσουμε, να παραπλανήσουμε, κάποτε δε και να εξαπατήσουμε τον άλλο. Σε κάθε περίπτωση κρύβει την αλήθεια για το τι πράγματι είμαστε, είναι τελικά το σύμβολο της υποκρισίας!

Καθαρές κουβέντες! Τις μάσκες (κι όχι τη μάσκα!) τις φοράμε, λίγο ως πολύ, σαν τα …ρούχα μας!Δηλαδή, παντού και πάντοτε με διάφορα αξεσουάρ! Δεν είναι μόνο οι μεγάλοι ή οι πολιτικοί, όπως κάποιοι υποστηρίζουν, ούτε κάποιοι παράνομοι και καταζητούμενοι που μεταμφιέζονται. Είναι και οι μικροί, είμαστε όλοι! Ανάλογα του τι θέλουμε να φαινόμαστε, τι θέλουμε να κρύψουμε, πού πηγαίνουμε, ποιους θέλουμε να «κερδίσουμε», τι ζητάμε να επιτύχουμε! Είναι μια μόνιμη κατάσταση, έγιναν τρόπος συμπεριφοράς…

Πίσω απ’τις μάσκες κρύβεται ο φίλος, ο συμμαθητής, ο συνάνθρωπος! Κρύβεται η υστεροβουλία, η ψευτιά, η ιδιοτέλεια, η εκμετάλλευση, η πονηριά, ο δόλος, ακόμη και η χαιρεκακία! Σε κάθε περίπτωση κρύβεται η γνησιότητα. Δείχνει τάχα την ειλικρίνεια, την αγάπη, τη συμπόνια, τη χαρά, τον ηρωισμό, την ανθρωπιά, το ενδιαφέρον, αλλά και τον φιλάνθρωπο, τον καλό χαρακτήρα, την εξαιρετική προσωπικότητα, τον θεοσεβή, τον Χριστιανό, τον ενάρετο, την αλήθεια, ενώ (ποτέ) δεν είναι… Οπότε τι κρύβεται τελικά; Μα ο χειρότερος εαυτός μας. Ναι!

Σκεφθείτε το! Πόσες φορές πήγαμε να συμπαρασταθούμε σε κάποιον, ενώ μέσα μας δεν το πιστεύαμε; Πόσες φορές είπαμε «συγχαρητήρια» και «μπράβο» σε κάποιον άλλο, ενώ μέσα μας αισθανόμαστε εντελώς το αντίθετο; Πόσες φορές δεν πήγαμε χαμογελαστοί και «αεράτοι» κάπου, προκειμένου να επιτύχουμε το σκοπό μας;

Να γιατί ο Βίκτωρ Ουγκώ έλεγε: «Όλα είναι ένα διαρκές καρναβάλι!»

Και να σκεφθεί κανείς ότι Αμερικάνοι γιατροί προετοιμάζονται για τη μεταμόσχευση ολόκληρου του προσώπου! Δηλαδή, όποιος θέλει, θα μπορεί να έχει όποια μάσκα θέλει, μόνιμα φορεμένη! Μόνο που οι ειδικοί επιστήμονες επισημαίνουν πως «μια τέτοια επέμβαση, θα έθετε σε κίνδυνο την εικόνα που έχουν για τον εαυτό τους οι ασθενείς, την κοινωνική τους αποδοχή, καθώς και το πόσο φυσιολογικοί νιώθουν»!Έτσι είναι με τις μάσκες και τα …μασκαρέματα!

Αλλά μάσκες δε φορούν μόνο οι άνθρωποι ως πρόσωπα. Φορούν και πολλά πράγματα του καιρού μας, πολλές θελκτικές καταστάσεις του σήμερα. Η «ωραία» τηλεόραση, το θέαμα που υποτίθεται ότι θα μας ψυχαγωγήσει, τα «κεφάτα» κέντρα της διασκέδασης, η «ανάλαφρη» μουσική, το έντυπο που γοητεύει, η παρέα που συγκινεί, το τσιγάρο, το αλκοόλ και οι ναρκωτικές ουσίες που σου υπόσχονται ότι θα νιώσεις αλλιώς!

Ωραίες φαίνονται οι μάσκες, πολύ ωραίες όλες τους. Εξάλλου γι’αυτό τις χρησιμοποιούμε. Ωστόσο είναι βραχύβιες, πρόσκαιρες, στα σίγουρα προσωρινές. Όσο και το ψέμα που συμβολίζουν! Κι αν είπαν πως «το ψέμα δε ζει για να γεράσει», γιατί κάποιος μπορεί να …γεράσει εξαπατώντας μόνιμα τους άλλους;

Ναι, ποτέ καμιά μάσκα δε μένει αιώνια στο πρόσωπο κανενός, αργά ή γρήγορα πέφτει, οπότε και στο τέλος η αλήθεια λάμπει. Το πρόσωπό μας, το πραγματικό μας πρόσωπο αποκαλύπτεται πλήρως. Κι αλίμονο αν αυτό είναι άσχημο, τραγικό,  φοβερό ή αποκρουστικό ή τέλος πάντως αυτό που δεν έδειχνε.


Υπό την έννοια αυτή πάντοτε οι μάσκες μας υποβιβάζουν, μας ταλαιπωρούν και μας εκθέτουν!

Μου άρεσε πολύ τούτος ο λόγος του συγγραφέα Ραλφ Έμερσον. Γράφει: «Η κοινωνία είναι ένας χορός μεταμφιεσμένων, όπου όλοι κρύβουν τον πραγματικό τους χαρακτήρα, και ταυτόχρονα τον αποκαλύπτουν κρυπτόμενοι«! Το προσέξατε αυτό το τελευταίο;

Δέστε κι αυτό που είπε ο Ιρλανδός συγγραφέας Όσκαρ Ουάιλτν: «Ο άνθρωπος είναι λιγότερο ο εαυτός του όταν μιλάει ως ο εαυτός του. Δώσ’ του μια μάσκα και θα σου πει την αλήθεια»!

Άραγε το σκεφτήκαμε ποτέ αυτό, δηλαδή το πόσο αποκαλυπτόμαστε εκεί, που νομίζουμε πως… με τη μάσκα κρυβόμαστε;

Κι ένας άλλος συγγραφές, ο Ιταλός Τσέζαρε Παβέζε, τόνισε τούτη την αλήθεια: «Τα τελευταία χρόνια της ζωής είναι σαν το τέλος ενός «πάρτι μασκέ» και τότε που πέφτουν όλες οι μάσκες»! Τι σας θυμίζει; Μα το ότι τίποτα τελικά δε μένει κρυφό στα μάτια του Θεού, αυτός δεν εξαπατάται από τις ψευτιές και τις υποκρισίες μας και στο τέλος, τότε που θα φύγουμε από τούτη τη ζωή, όχι μόνο όλα θα αποκαλυφθούν, αλλά και θα αμειφθούμε όπως και με ό,τι πρέπει.

Λένε πως, όταν οι Αμερικανοί συνέλαβαν τον Σαντάμ Χουσεΐν, για να είναι βέβαιοι ότι δεν είναι κάποιος απ’τους σωσίες του, τον υπέβαλαν σε τεστ DNA, οπότε και παρέκαμψαν τις μάσκες, τις μεταμφιέσεις και όλα τα μασκαρέματα! Ναι, η μορφή μας με όλα αυτά μπορεί να αλλάζει, όχι όμως και το βάθος του εαυτού μας, η ρίζα του, η φύση του.

Και κάτι ακόμη. Ο Χριστός εκείνο που στηλίτευσε μοναδικά ήταν η υποκρισία. Συγχώρησε κάθε αμαρτία, έδειξε κατανόηση σε κάθε αμαρτωλό. Όχι όμως και την υποκρισία, όπως εκείνη των Φαρισαίων. Γιατί απλούστατα ως αμαρτωλός, υπάρχει περίπτωση να καταλάβεις το σφάλμα σου και να μετανοήσεις. Ως υποκριτής, ποτέ!

Λοιπόν, αφού αυτή είναι η φύση της μάσκας, τότε γιατί τη χρησιμοποιούμε;

Αφού μας «βολεύει» τόσο λίγο, όσο και το ψέμα, πόσο μας χρειάζεται πραγματικά;

Αφού τη φορούν όλοι και όλα γιατί δεν είμαστε υποψιασμένοι, οπότε και μας εξαπατούν;

Σαφώς με τις μάσκες παίζει το παιχνίδι της αμαρτίας, με τον πιο «ωραίο» και παραπλανητικό τρόπο ή είναι τελικά η ίδια η αμαρτία;

Κάτω οι μάσκες, λοιπόν! Θέλουμε να αναπνεύσουμε! Να απελευθερωθούμε από την υποκρισία και τη μόνιμη ψευτιά! Είπαν: «Η πιο σημαντική ελευθερία είναι να είσαι αυτό που είσαι πραγματικά»!

Στέφανε, βγάλε γρήγορα και τις δικές σου μάσκες….Μπορείς;

Στέφανος


Απόσπασμα από το Περιοδικό «Τα κρίνα»
Τεύχος 251, Φεβρουαρίου 2006 

2 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Θα μας άρεσε να υπάρχει και ένα άρθρο ειδικά για τις αποκριάτικες γιορτές. Πολύς λόγος γίνεται κάθε χρόνο για αυτό το θέμα και συζητιέται πάντα στα κατηχητικά.
    «Γιατί δεν συμφωνεί η Εκκλησία με το αποκριάτικο μασκάρεμα; Αφού εμείς δεν φοράμε μάσκες. Δεν κρύβουμε το πρόσωπό μας!»
    «Μια στολή πριγκίπισσας είναι! Τι το κακό έχει;»
    «Μα γιατί να μην πάω στο πάρτυ του Νικόλα από το Α2 (γυμνασίου); Ένα παιδικό πάρτυ μασκέ είναι μόνο, δεν κάνουμε και τίποτα!»

    Απορίες που, όπως καταλαβαίνουμε όλοι, δεν μπορείς να τις λύσεις λέγοντας στο παιδί ότι το καρναβάλι είναι ειδωλολατρικό έθιμο και οι άνθρωποι παλιά επωφελούνταν από την ύπαρξη της μάσκας για να κάνουν έκτροπα. Γιατί πολύ απλά το παιδί θα σου πει ότι, πρώτον, αυτό δεν φοράει μάσκα, και δεύτερον, στο πάρτυ του φίλου του δεν κάνουν έκτροπα.
    Τι θα τους πούμε λοιπόν;

    • Προσωπικά νομίζω ότι μπορούμε να κάνουμε τα παιδιά να ξεχνιούνται με κάτι που θα διοργανώσουμε στο σπίτι μας. Για παράδειγμα οι γονείς μου και τα αδέρφια τους κανονίζαμε κάθε Κυριακή της Τυρινής και μαζευόμασταν στο σπίτι της γιαγιάς και του παππού όπου παίζαμε με σερπατίνες και χαρτοπόλεμο, χορεύαμε παραδοσιακούς χορούς και τρώγαμε όλοι μαζί! Έτσι και περνάγαμε όμορφα και αγνά και είχαμε να κάνουμε και κάτι την ώρα που οι συμμαθητές μας πήγαιναν σε κάποιο καρναβάλι. Ακόμη και τώρα που τα περισσότερα από τα παιδιά της οικογένειας είμαστε φοιτητές και άλλοι είναι παντρεμένοι με δικά τους παιδιά περιμένουμε να έρθει αυτή η Κυριακή! Είναι πολύ σημαντικό να τονίζουμε με το παράδειγμά μας ότι ο άνθρωπος είναι ανάγκη να μην χρειάζεται να κρύβεται πίσω από μία μάσκα! Ότι η περίοδος αυτή είναι περίοδος μετανοίας, άρα και ειλικρίνειας… Νομίζω βέβαια, ότι όπου δεν μπορούμε να μιλήσουμε εμείς μπορεί να μιλήσει ο Χριστός στα παιδιά. Ας Του καταθέτουμε λοιπόν τους προβληματισμούς μας…

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ