Διάλεξη: «…Για της πατρίδος την ελευθερία»

20
8
Εκτύπωση Εκτύπωση
1 αστέρι2 αστέρια3 αστέρια4 αστέρια5 αστέρια (καμία αξιολόγηση προς το παρόν)
Loading...

Την Τρίτη 30 Νοεμβρίου 2010 στις 20.00 στην αίθουσά μας επί της οδού Αλεξ. Σβώλου 42, α’ όροφος, θα πραγματοποιηθεί διάλεξη από τον κ. Νικόλαο Αργυρόπουλο, πρόεδρο του «Συλλόγου Βετεράνων Κύπρου 1974» με τίτλο:

«…Για της πατρίδος την ελευθερία»

Για της πατρίδος την ελευθερία

20 ΣΧΟΛΙΑ

  1. Αύριο πρέπει να είμαστε ΟΛΟΙ οπωσδήποτε στη διάλεξη…Η ομιλία πρέπει να είναι συγκλονιστική γιατί ο ίδιος ο κ.Αργυρόπουλος ήταν στον πόλεμο..
    Η ΚΥΠΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ !!!!!!

  2. Η ομιλία ήταν:

    A-Π-Ε-Ρ-Ι-Γ-Ρ-Α-Π-Τ-Η,
    Σ-Υ-Γ-Κ-Λ-Ο-Ν-Ι-Σ-Τ-Ι-Κ-Η,
    Α-Ν-Α-Τ-Ρ-Ι-Χ-Ι-Α-Σ-Τ-Ι-Κ-Η,
    Α-Π-Ο-Σ-Τ-Ο-Μ-Ω-Τ-Ι-Κ-Η,
    Σ-Ο-Κ-Α-Ρ-Ι-Σ-Τ-Ι-Κ-Η,
    Δ-Ι-Α-Φ-Ω-Τ-Ι-Σ-Τ-Ι-Κ-Η,
    Σ-Α-Γ-Η-Ν-Ε-Υ-Τ-Ι-Κ-Η,
    Ε-Θ-Ν-Ε-Γ-Ε-Ρ-Τ-Ι-Κ-Η,
    Β-Ι-Ω-Μ-Α-Τ-Ι-Κ-Η,
    Σ-Υ-Ν-Α-Ι-Σ-Θ-Η-Μ-Α-Τ-Ι-Κ-Η,
    Κ-Α-Θ-Η-Λ-Ω-Τ-Ι-Κ-Η,
    Α-Λ-Η-Σ-Μ-Ο-Ν-Ι-Τ-Η

    Σίγουρα, είναι η καλύτερη ομιλία που έχω ακούσει ποτέ!!! Επί 2.30 ώρες όλο το ακροατήριο κρεμόταν απ’ τα χείλη του κ. Αργυρόπουλου. Μοναδική και η έκπληξη που μας επιφύλαξε! Ορισμένοι απ’ τους ζωντανούς ήρωες που εξυμνήθηκαν κατά τη διάρκεια της ομιλίας τα κατορθώματά τους, ήταν εκεί μαζί μας. Καθόντουσαν ανάμεσά μας. Μοιραζόντουσαν με το κοινό τη συγκίνησή τους, τα δάκρυά τους, τα έντονα βιώματά τους!

    Αξίζει, επίσης, να αναφερθεί, ότι μας τίμησαν με την παρουσία τους, η κ.Ελένη Φωκά, η Χαρά Νικοπούλου και πολύ στρατιωτικοί και βετεράνοι αγωνιστές του ’74.

    Εύχομαι να συνεχιστεί κάποτε η ομιλία σε ένα β’ μέρος. Είναι τόσα ακόμη τα περιστατικά που λόγω του ότι είχε περάσει η ώρα δε μας περιέγραψε, που θα άξιζε πραγματικά να ειπωθούν στο προσεχές μέλλον, σε κάποια άλλη ομιλία.

    Υ.Γ. Παράλειψη των διοργανωτών: Θα έπρεπε να προσφέρονται χαρτομάντιλα στην είσοδο της αίθουσας.

    • Ποιος μπορει, άραγε, να αποδώσει με λόγια, με κοινές και συνηθισμένες εκφράσεις, τα συναισθήματα που γεννήθηκαν χτες μέσα του; Συναισθήματα που φώλιασαν μέσα στα σοκάκια της ψυχής του και τον ήλεγχαν καθ’ όλη τη διάρκεια της διάλεξης, για τα δικά του πατριωτικά, κατά τα άλλα, φρονήματα… για τη δική του αγάπη στην Ελλάδα!
      «Η Κύπρος ΔΕΝ είναι ΕΛΛΗΝΙΚΗ! Η Κύπρος ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΑΔΑ!!!!», βροντοφώναξε χτες από το βήμα του ο κος. Αργυρόπουλος! Ποιος από εμάς το διαχωρίζει αυτό σήμερα; Για πόσους από εμάς, η Κύπρος συγκαταλέγεται στην Ελλάδα; Για πόσους από τους «κυριούληδες», υπάρχει έστω, η Κύπρος;;; Πάντως, για τους «κυριούληδες» της ΝΟΚΙΑ, δεν υπάρχει σίγουρα!
      Ως πότε; Ως πότε θα ζούμε στο σκοτάδι; Ως πότε θα ζούμε στην πλάνη μας; Ως πότε θα ζούμε… στο ψέμα, που θέλουν εκείνοι να ζούμε;;; Ο κος. Φαντίδης αποκαλέστηκε χτες από τον πατέρα Μιχαήλ «Αφαντίδης» κι αυτό, διότι ζει στην αφάνεια!!!
      Τέθηκε χτες, μεταξύ των άλλων, το θέμα των προτύπων των νέων. Ποιοι είναι τα πρότυπά μας, άραγε; Πόσοι από εμάς γνώριζαν τα ονόματα αυτά των ηρώων, που θυσιάστηκαν για την Κύπρο, άρα για την Ελλάδα; Μας απασχολεί κάθε ξεδιάντροπη τηλεοπτική καρικατούρα, που απροκάλυπτα δε διστάζει να προβληθεί από κάθε μέσο μαζικής ενημέρωσης, με σκοπό να δώσει νόημα στην ύπαρξή της! Κι όμως, κάποιοι Άνθρωποι, κάποιοι Ήρωες, κατάφεραν να δώσουν νόημα στη ζωή τους, θυσιάζοντάς την, για της πατρίδος την ελευθερία! Χωρίς να κάνουν τη ζωή τους ορμητήριο της λάσπης και της βρωμιάς!
      Μια Χαρά Νικοπούλου και μια Ελένη Φωκά, τί είναι για εμάς; Απλά ονόματα; Απλές υπάρξεις; Μπορεί… Μπορεί και όχι! ΠΡΟΤΥΠΑ πάντως, όχι μόνο αξίζει, αλλά επιβάλλεται να είναι!
      «Για την ημέρα της κρίσεως», δε δίστασε να ομολογήσει η κα. Φωκά, αφιέρωσε ύπαρξη και πνεύμα! Για να μπορεί να δώσει λόγο Κάπου…
      Όλοι εκείνοι που γύρισαν την πλάτη τους στους ήρωες, στην Ελλάδα, πώς θα αντικρύσουν αυτούς που θυσιάστηκαν γι’ αυτή; Πώς ζουν χωρίς να ντρέπονται, χωρίς να αισχύνονται από τις προνομιούχες θέσεις που απέκτησαν, μόνο και μόνο από τις ξεδιάντροπες πράξεις τους; Μόνο και μόνο, επειδή στην κρίσιμη ώρα, δείλιασαν και υποτάχθηκαν στο θέλημα των «κυριούληδων» που νομίζουν ότι κυβερνούν τον κόσμο, ενώ στην πραγματικότητα… λιθάρια στον ανήφορο κυλάνε! Άλλος κυβερνάει αυτόν τον κόσμο και πολύ περισσότερο… τον άλλο κόσμο! Αυτοί οι «κυριούληδες» δε νοιάζονται ούτε στο ελάχιστο άραγε, για τη θέση που πρόκειται να αποκτήσουν εκεί;;; Πραγματικά, δε θα ήθελα να ήμουν στη θέση τους!!!
      Ειπώθηκε χτες, από τον ίδιο τον κο. Αργυρόπουλο, ότι ήρωες, με σφαίρες ενθύμια από το πεδίο της μάχης, πέθαναν στα παγωμένα δωμάτια ενός νοσοκομείου, αφανείς, περήφανοι κι ωραίοι… παλεύοντας να αποκτήσουν μια απλή σύνταξη ΟΓΑ, τη στιγμή που άλλοι βάζουν σε βάρος τους, εκατομμύρια στις τσέπες τους! Τη στιγμή που αρχηγοί επιτελείων, χαίρουν εκτίμησης και θαυμασμού επειδή ξέχασαν ότι ήταν και είναι άντρες κι επειδή ξέχασαν το καθήκον τους, τη στιγμή που ΟΛΑ γύρω τους το θύμιζαν! Τη στιγμή που η πατρίδα πονούσε και ούρλιαζε, εκείνοι βούλωσαν καλά τα αφτιά τους, αποσιωπώντας ακόμη και σήμερα τη φωνή της συνειδήσεώς τους! Εθελοτυφούν και νομίζουν ότι βλέπουν μπροστά… ότι τα μάτια τους, σαν του αετού, ξεχωρίζουν από μακρυά την απειλή, ενίοτε βέβαια και τη… λεία τους!
      Οι μάσκες έπεσαν… Η σιωπή που επιτηδευμένα καλύπτει χρόνια τώρα, τις κραυγές ΕΚΕΙΝΩΝ, έσπασε! Καιρός να σπάσουν και… καρέκλες!!!

      • Συμφωνώ απόλυτα και με τους 2 σχολιαστές και θα ήθελα να προτείνω κάτι με αφορμή και την ερώτηση του συναδέλφου χθες- «εμείς τώρα βγαίνοντας από εδώ τί προτείνετε να κάνουμε;», απαντ. «λοτι λέει η ψυχή σου»-: Σε κάθε νέα δυσμενή εξέλιξη σε όποιον χώρο- εθνικό, θρησκευτικό- κι αν συμβαίνει, να δημοσιεύεται ως ξεχωριστό θέμα και προτείνονται επί τόπου τρόποι αντίδρασης. Θεωρώ πως το να χειροκροτάμε μόνο και κατά τα άλλα να αδρανούμε ή να δρούμε μόνο όταν κάποιοι άλλοι το αποφασίζουν και εμείς απλά να συμμετέχουμε δεν είναι έντιμο. Είναι καιρός για πρωτοβουλίες. Επειδή όμως τα πολλά λόγια είναι φτώχια… πρώτο θέμα που θέτω προς συζήτηση: Εθνική τράπεζα(της Ελλάδος)-το έκοψαν για όσους δεν ήταν χθες-. Επίσης, για όσους τυχόν δεν ήταν, ο κος Αργυρόπουλος μας ενημέρωσε ότι σε ένα φυλλάδιο που έβγαλε η Εθνική για τα παιδιά ως σημαντικές ημερομηνίες που δεν πρέπει να ξεχάσουν είναι η 28η Οκτωβρίου. Γιατί;;; Παγκόσμια ημέρα κινουμένων σχεδίων!!!!

  3. «Hypocrite lecteur, — mon semblable, — mon frère», κοίτα τι χάνω και πες μου: αξίζει;

      • Εγώ Σταυρέ, νομίζω ότι κατάλαβα τι ακριβώς εννοεί ο Γεώργιος! Το γεγονός ότι πολλοί αψήφισαν την αιώνια δόξα, θέλοντας απλά να αποκτήσουν λίγη από τη φθαρτή που κατέκτησαν, με τον αισχρότερο τρόπο… προδίδοντας την Πατρίδα, δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητο γεγονός! Πολλοί κέρδισαν… χάνοντας τα ΠΑΝΤΑ!

  4. Οποιος δεν ήρθε… έχασε!Νομίζω πως ήταν η καλύτερη εθνική ομιλία που έχω ακούσει ως τώρα!!!Φανταστικός ομιλητής με θάρρος, ειλικρίνεια και ευθύτητα. Αυτός ο αληθινός πατριώτης και ήρωας όχι μόνο μας έκανε μάθημα ιστορίας(γεγονότα που δε διαβάσαμε σε κανένα σχολικό βιβλίο) αλλά μας αφύπνισε με τον εθνεγερτικό του λόγο και τη φλογερή αγάπη για την πατρίδα. Ο καυστικός σε κάποια σημεία λόγος δε φάνηκε να επηρεάστηκε από τυχόν λογοκρισίες και χαρακτηρισμούς του τύπου «εθνικιστής».Όλοι τελικά αποχωρίσαμε από την αίθουσα με βαθύ το αίσθημα της ευθύνης προς την Πατρίδα και την απόφαση για δυναμικούς αγώνες υπερ της ελευθερίας κάθε γωνιάς της Ελλάδας μας.Ευχαριστούμε τον κ.Αργυρόπουλο που μας άνοιξε τα μάτια ευχόμενοι και προσευχόμενοι να είμαστε όλοι στο αγωνιστές και όχι θεατές στο στίβο της εθνικής ιστορίας!

  5. (Ο κος. Φαντίδης αποκαλέστηκε χτες από τον πατέρα Μιχαήλ «Αφαντίδης» κι αυτό, διότι ζει στην αφάνεια!!!)
    Με τον κ. Φαντίδη Αλέξανδρο γνωρίζομαι οικογενειακώς, εδώ και 20 χρόνια. Έπρεπε να βρεθώ στην ομιλία, για να μάθω την ηρωική ιστορία του. Δεν μου είχε αναφέρει ποτέ τίποτα σχετικό, ούτε ο ίδιος, ούτε κάποιος συγγενής.

  6. Καλησπέρα, μηπως ξέρει κανείς αν υπάρχει οπτικοακουστικό υλικό από την διάλεξη; Ή αν έχει αναρτηθεί κάπου στο διαδίκτυο..;

    • Αυτό που ξέρω, αδελφέ, είναι ότι η εκδήλωση έχει βιντεοσκοπηθεί ολόκληρη. Μάλιστα, στο προσεχές χρονικά διάστημα θα ετοιμαστεί και dvd το οποίο θα περιέχει τόσο τη συγκλονιστική διάλεξη του κ.Αργυρόπουλου όσο και την ενδιαφέρουσα κι εποικοδομητική συζήτηση που ακολούθησε.

      Κι αυτό, όπως καταλαβαίνεις, δε συνηθίζεται να γίνεται για κάθε διάλεξη που πραγματοποιείται στο χώρο μας. Οι λόγοι που μας οδήγησαν στην απόφαση να βγάλουμε την ομιλία σε dvd, είναι ότι αφενός ήταν μία απ’ τις καλύτερες ομιλίες που έχουν πραγματοποιηθεί ποτέ στην αίθουσά μας και αφετέρου το έντονο ενδιαφέρον εκ μέρους πολλών παρευρισκομένων η μη στην ομιλία, να προμηθευτούν οπτικοακουστικό υλικό απ’ τη διάλεξη.

      Ένας απ’ αυτούς είσαι κι εσύ και σύντομα θέλω να πιστεύω θα κρατάς στα χέρια σου το dvd με την αλησμόνητη αυτή ομιλία. Φυσικά, θα το προμηθευτείς απ’ το εντευκτήριό μας στην Αλ. Σβώλου 42. α’ όροφος.

      Παραπέμπω, επίσης, στους παρακάτω συνδέσμους για όποιον θέλει να πάρει μια ιδέα απ’ το τι εστί Αργυρόπουλος:

      http://www.youtube.com/watch?v=2_f46R8xOP8&feature=player_embedded

      και http://www.youtube.com/watch?v=a6XDz-dLGDQ

  7. ΠΑΥΛΟΣ μἐλος ΧΦΔ Θεσσαλονἰκης Εἰμαι βαθὐτατα συγκινημἐνος εθνικἀ απὀ την ομιλἰα του κ.Νικὀλαου Αργυρὀπουλου για την ελληνικὀτατη Κὐπρο μας.Πραγματικἀ ἠταν μια συγκλονιστικἠ και ανεπανἀληπτη εμπειρἰα το να γνωρἰσουμε απὀ κοντἀ ανθρὠπους που ἐδωσαν και τη ζωἠ τους τον Ιοὐλιο και τον Αὐγουστο του 1974 στην μαρτυρικὀτατη Κὐπρο.Ο κ.Αργυρὀπουλος εἰναι ἐνας σὐγχρονος ἠρωας και αγνὀς πατριὠτης με αληθινἠ παληκαριἀ και αγἀπη για την πατρἰδα.Τἐτοιοι ἀνθρωποι χρειἀζονται για να μας αναγεννἠσουν εθνικἀ.Μας ἐκανε να καταλἀβουμε πως υπἀρχουν κι ἀλλοι αδελφοί-ομοεθνεἰς μας που χρειἀζονται τη βοἠθειἀ μας.Καιρὀς πια να νοιὠσουν οι πολιτικοἰ μας ὀτι τα πἀντα εἰναι ελληνικἀ και ὀτι η Ελλἀδα βρἰσκεται παντοὐ.

  8. Δείτε τον αυθόρμητο, ηρωικό και χειμαρρώδη λόγο που εκφώνησε ο κ.Ν,Αργυρόπουλος στην παρουσίαση του βιβλίου «κόκκινο στην πράσινη γραμμή», του Γκουρογιάννη. Φυσικά μετά απ’ αυτήν την «σαρωτική» παρέμβαση του κ.Αργυρόπουλου, η εκδήλωση ματαιώθηκε. http://www.youtube.com/watch?v=GaGmMrHj9AQ&feature=related

    • Πάντως, ο Γκουρογιάννης δεν είχε προδοτική διάθεση ο άνθρωπος. Μάλλον από άγνοια έγραψε όσα έγραψε.

      • Για να’ μαι ειλικρινής έχω διαβάσει πολλούς γνήσιους πατριώτες να «αθωώνουν» τον Γκουρογιάννη. Ένας απ’ τους πιο επιφανείς, γνωστός για τις ελληνορθόδοξες θέσεις του είναι ο αριστερός διανοούμενος Γιώργος ο Καραμπελιάς. Ισχυρίζεται ότι ο Γκουρογιάνης δεν είχε προδοτική διάθεση, απλά διατύπωσε στο μυθιστόρημά του κάποιες ανακρίβειες και προέβη σε κάποιες άστοχες δηλώσεις…Όποιος ενδιαφέρεται να έχει μια σφαιρικότερη άποψη για το θέμα προτείνω να διαβάσει τη συνέντευξη που παραχώρησε ο Γκουρογιάνης στον Γ.Καραμπελιά http://www.ardin.gr/node/1835

        Προσωπικά δεν έχω διαβάσει ούτε το βιβλίο ούτε έχω μελετήσει αναλυτικά την εκατέρωθεν επιχειρηματολογία. Γι’ αυτό και δε παίρνω θέση σε κάτι που δε γνωρίζω καλά. Το μόνο που ξέρω είναι ότι αν οι κατηγορίες που προσάπτει στον Γκουρογιάνη ο κ.Αργυρόπουλος είναι βάσιμες και αληθείς, δικαίως και θεωρήθηκε το βιβλίο του συκοφαντικό λιβελογράφημα από τους βετεράνους του ’74.

        • Αυτή τη συνέντευξη είχα κι εγώ στο μυαλό μου, Ζωτικέ. Όντως είναι καλός ο Καραμπελιάς και η ομάδα του. Ειλικρινείς πατριώτες. Σε ένα μόνο χάνουν. Σίγουρα είναι όμορφος ο κόσμος, όπου «ουκ ένι Ιουδαίος ουδέ Έλλην, ουκ ένι δούλος ουδέ ελεύθερος, ουκ ένι άρσεν και θήλυ». Τους διαφεύγει όμως πως ο κόσμος αυτός είναι εφικτός κατά τον Απόστολο Παύλο μόνο «εν Χριστωί Ιησού»…

          • Πάντως αν ψάχναμε ένα κράτος που να υιοθέτησε επιτυχώς την παραπάνω ευαγγελική αρχή, είναι η Αυτοκρατορία της Ρωμανίας. Αναφέρει χαρακτηριστικά ο π.Γ.Μεταλληνός:»Ιστορική πραγμάτωση της νέας αυτής συνειδήσεως υπήρξε η αυτοκρατορία της Νέας Ρώμης (Ρωμανία / Βυζάντιο). Το «Βυζάντιο», παρ’ όλες τις ανθρώπινες ατέλειες και αμαρτίες, νοείται ως μία «Μεγάλη Εκκλησία», μέσα στην οποία προσκομίζεται συνεχώς η ανθρώπινη αμαρτία – αποτυχία, για να μεταμορφωθεί, με τη μετάνοια και την άκτιστη χάρη, σε ζωή εν Χριστώ. Βυζαντινολόγοι, όπως ο Στ. Ράνσιμαν (Βυζαντινή θεοκρατία, Αθήνα 1982) μπόρεσαν να δουν έτσι το «Βυζάντιο», ερμηνεύοντας το «εκ των ένδον» και όχι με τα φραγκολατινικά κριτήρια της αλλοτριωμένης χριστιανικότητας και ελληνικότητας. Στο Χριστιανικό Κράτος της Ρωμανίας συνεχίζεται πληθυσμιακά η δομή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας: ένας μεγάλος αριθμός λαοτήτων συνθέτει την αυτοκρατορία, ή, αν θέλουμε, κοινοπολιτεία, συνιστώντας εκ των πραγμάτων μία τρισύνθετη ενότητα: πολιτιστική (παρά τις τοπικές ιδιαιτερότητες), κρατική και πνευματική. Ο ελληνιστικός πολιτισμός, ο ρωμαϊκός κρατικός φορέας και η νέα συνείδηση, η Ορθοδοξία, συνθέτουν το «Γένος των Ρωμαίων», δηλαδή των Ορθοδόξων πολιτών της Νέας Ρώμης. Κατά κάποιο τρόπο, η Ρωμαίικη Αυτοκρατορία γίνεται το «πανδοχείο» της ιστορίας (βλ. Λουκ. 10, 24), ενσαρκώνοντας τον αναμενόμενο νέο κόσμο, στα όρια της θεανθρωπότητας. Όλες οι λαότητες της αυτοκρατορίας θα συνδέονται με την κοινή πίστη (ως φρόνημα), σε μια νέα συγγένεια, την εν Χριστώ παγγένεια των Ρωμαίων, με σημείο αναφοράς όχι την Παλαιά, αλλά τη Νέα Ρώμη – Κωνσταντινούπολη. Τα «εθνικά» ονόματα δεν διέκριναν τις λαότητες διαιρετικά, αλλά υποδήλωναν τις επαρχίες (αυτό σημαίνει ο όρος «έθνος» στον 34ο αποστολικό κανόνα) και τις γλωσσικές ομάδες. (Η Ρωμανία ποτέ δεν επεδίωξε γλωσσική ομοιομορφία). Η Ορθοδοξία ήταν ο πανενωτικός σύνδεσμος των Ρωμαίων. Και αυτό βιωνόταν εντονότερα, οπού η σχέση με την «πατερικότητα» ήταν ισχυρότερη. Γι’ αυτό και το «εθνικό» όνομα «ρωμαίος» ταυτίσθηκε με το περιεχόμενο της νέας «εθνικής» συνειδήσεως, δηλαδή την πίστη. Ρωμαίος (δηλαδή Νεο-Ρωμαίος ή Ρωμηός) σημαίνει ορθόδοξος. Οι λαοί της Ρωμανίας / Βυζαντίου, ανάλογα με το βαθμό ορθοδοξοποιήσεώς τους, υπερβαίνοντας το κριτήριο της καταγωγής, εντάσσονταν σε μια άλλη ενότητα, στο εκκλησιαστικό σώμα. Η εκκλησιαστική δε ενότητα επιβίωσε αδιατάρακτα στις σχέσεις των Ορθοδόξων ως το 19ο αιώνα και την έξαρση των εθνι(κι)σμών. Όταν η πατριαρχική εγκύκλιος του 1848 ονομάζει το «λαό» (δηλ. σύνολο το ορθόδοξο εκκλησιαστικό σώμα) «φύλακα» της Ορθοδοξίας, εκφράζει αυτή τη συνεχιζόμενη πραγματικότητα της Ρωμανίας, την υπερφυλετική ενότητα με βάση την πίστη. Αυτή την ενότητα διασπούσε (και διασπά) η αίρεση (κάθε αίρεση) ως νόθευση και, γι’ αυτό, απόρριψη της».

  9. «οὐκ ἐνἰ Ἰουδαίος οὐδέ Έλλην, οὐκ ἐνί δούλος οὐδέ ἐλεύθερος, οὐκ ἐνί άρσεν καί θήλυ”. Τους διαφεύγει όμως πως ο κόσμος αυτός είναι εφικτός κατά τον Απόστολο Παύλο μόνο “ἐν Χριστῶ Ιησού”…

    θα μπορούσαμε να ορίσουμε την διατύπωση αυτή ως και το πόρισμα, θα λέγαμε, της προ ημερών μεγάλης συζήτησης μας σχετικά με το «Χριστός&πλησίον» ή «Χριστός&Ελλάδα». Ευθύς εξ’αρχής απ’ότι συνειδητοποιώ συνάδαν οι απόψεις και οι θέσεις μας. Μάλλον μας κόστισε η διατύπωση και ο αδύναμος-στην προκειμένη- γραπτός λόγος.
    Να’σαι καλά, αδελφέ!!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ