Περιεχόμενα
- Εὐλογεῖτε τόν Κύριον οἱ ἐλπίζοντες (Ποίημα)
- Ἀρκεῖ νά εἶσαι τοῦ Χριστοῦ («Εἴ τις ἐν Χριστῷ, καινή κτίσις»)
- Ἄν ξέραμε τήν προσευχή (Ἄν ξέραμε τήν προσευχή, ἄν ἄναβε μέσα μας αὐτῆς τῆς προσευχῆς ὁ πόθος, ἄν ριχνόμασταν στόν ἀγώνα αὐτή τήν προσευχή νά μάθουμε, θά βρίσκαμε τό ἀσφαλέστερο καταφύγιο. Θά γέμιζε ἡ ψυχή μας ἀντοχή καί γενναιότητα καί πεποίθηση καί ἐλευθερία ἀπό τά λυπηρά καί τούς ἀσώβητους σημερινούς κινδύνους.)
- Τιμή σέ δύο μεγάλες μορφές (Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δημητσάνης, Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Κύριος κ. Ἱερεμίας μέ δική του ἐντελῶς πρωτοβουλία ὀργάνωσε καί τίμησε μέ σεμνή λαμπρότητα δύο μεγάλες ἐκκλησιαστικές μορφές τοῦ νεότερου Ἑλληνισμοῦ πού γεννήθηκαν στήν ὀρεινή Μητρόπολή του: τόν ὅσιο Ἀρχιμανδρίτη π. Εὐσέβιο Ματθόπουλο καί τόν καθηγητή τῆς Θεολογίας Παναγιώτη Τρεμπέλα, τούς ὁποίους ὁ Σεβασμιώτατος ἀνέκαθεν θεωροῦσε πνευματικούς ὁδηγούς καί εὐεργέτες του.)
- Ἔνθεος νοῦς (Πόσο ἔνθεος εἶναι ὁ νοῦς μας; Τό λογικό καί ἡ ἐλευθερία, θεῖα δῶρα γιά νά κατακτήσει ὁ ἄνθρωπος τήν ἐπίγεια ζωή καί τήν αἰώνια, πόσο κρατοῦν τά ἀποτυπώματα τῆς θεϊκῆς εἰκόνας; Πόσο ρουφοῦν ἀπό τό νέκταρ τῆς θεϊκῆς ἀγάπης;)
- Ἡ Ἑλληνική ψυχή δέν ἔσβησε (Ἡ νεολαία τῆς Β. Ἠπείρου δέν ξέχασε τήν ἰδιαίτερη πατρίδα. Πιστεύει, θρησκεύει, ζωντανεύει, μέ δική της πρωτοβουλία, τῶν πατέρων τά ἔθιμα, ξέρει τήν ἱστορία…)
- Παρηγοριά στούς δρόμους τῆς ζωῆς μας (Στιγμιότυπο)
- Ἀκριβή ἀμοιβή στό τάμα της (Αφήγημα)
- Τό καναρίνι στό ὀρυχεῖο (Ἡ παράδοση διασώζει ὅτι στά πρῶτα ἀνθρακωρυχεῖα, πού δέν εἶχαν συστήματα ἐξαερισμοῦ, οἱ ἀνθρακωρύχοι ἔπαιρναν μαζί τους ἕνα κλουβί μέ καναρίνι…)
- Τραπεζοῦντος κλέισμα (Ἀπό τίς 10 Ἰουλίου 2013 ἡ ἁγία Ὀρθόδοξος Ἀνατολική Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ πλουτεῖ πέντε ἐπιπλέον μάρτυρες τῆς χριστιανικῆς πίστεως. Πρόκειται γιά τούς νεομάρτυρες Δαβίδ τόν Κομνηνό τελευταῖο αὐτοκράτορα τῆς Τραπεζοῦντος, μαζί μέ τούς τρεῖς γιούς του Βασίλειο, Γεώργιο καί Μανουήλ, καθώς καί τόν ἀνεψιό του Ἀλέξιο.)
- Ἄς μάθουμε πρίν πάθουμε (…πρίν φθάσουμε στήν κοινωνική ἐξαθλίωση, γιατί πρός τά ἐκεῖ βαδίζουμε, ἄς μάθουμε ἀπό τά παθήματα τῶν ἄλλων πρίν πάθουμε. Ἐκτός καί ἄν ἀποφασίσαμε νά κηδεύσουμε τήν Ἑλλάδα, χάριν τῆς… προόδου!…)
- «Τί ποιήσω;» (Τί ποιήσω; Τί ποιήσομεν; Πόσες φορές καί σέ προσωπικό ἐπίπεδο καί σέ συλλογικό δέν ἀναρωτηθήκαμε μέ τό παραπάνω ἐρώτημα!)
- Στή διακονία τῆς φτώχειας (Ἐδῶ γνωρίζεις καλά ὅτι, ὅταν σέ ἀγκαλιάζει ἀπό εὐγνωμοσύνη ἕνα μικρό παιδί, ἀλλάζει μέσα σου ὅλη ἡ ὕπαρξη. Ἐδῶ ξέρεις καλά ὅτι καί ὁ παραμικρός κόπος πιάνει τόπο. Ἡ μικρή σου χρηματική δωρεά μπορεῖ νά σώζει στήν κυριολεξία ψυχές. Ὁ μικρός σου λόγος μπορεῖ νά ἀλλάξει μία ὁλόκληρη κοινότητα. Καί φυσικά δέν περιμένεις ἄλλο θαῦμα ἀπό αὐτό πού βλέπεις καί ζεῖς.)
- Τό δαχτυλίδι τῆς Φραξούδας («Πράμα τζιβαϊρκό πολυτίμητο, ὅπου τό βαστήξαμεν στήν τυραγνία τοῦ Τούρκου, δέν τό δίνουμε τώρα οὔτε τό καταφρονοῦμεν οἱ Ἕλληνες»)
- Κυριακή ἀργία ἤ ὄχι; (Ἀπό ἱστορικῆς ἀπόψεως, Ἀπό θεολογικῆς πλευρᾶς, Ἀπό κοινωνιολογικῆς σκοπιᾶς, Ἀπό οἰκονομικῆς θεωρήσεως)
- Ἐκ στόματος νηπίων (Γύρω στά εἴκοσι νήπια, καθισμένα κοντά-κοντά ἀποτελοῦσαν τό μικρό-κατώτερο κατηχητικό…)
- «οὐκ ἔξεστί σοι» (Ἀνοιχτή ἐπιστολἠ Πρός τούς βουλευτές πού ψήφισαν τόν ἀντιρατσιστικό νόμο)
- Ἔφυγες (Ποίημα)
Μόνιμες στήλες
- Γράμματα στή σύνταξη
- Παρεμβάσεις
- ᾽Απόψεις καί σκέψεις