Συγγραφέας:
Χ.Φ.Δ.
Στις
Σε
Περιοδικό "Η Δράση μας" |
0 σχόλια
[1]Έτος ΝΒ’ – Τεύχος 505
Περιεχόμενα
Η μόνη ακλόνητη ελπίδα (Ανέτειλε το νέο έτος και όλοι μας προσμένουμε και ποθούμε κάτι ν’ αλλάξει στη ζωή μας…)
Μαθητής αδόκιμος (Ποίημα)
Τα «πρέπει» του Θεού (Αν μέχρι τώρα και η λέξη μόνο μου δημιουργούσε απαρέσκεια και πίεση εσωτερική, αν η έννοια του χριστιανικού καθήκοντος μου ήταν δυσάρεστη, ήταν επειδή τα «πρέπει» αυτά τα εξελάμβανα ως εξωτερικές εντολές, προς τις οποίες ήμουν υποχρεωμένος να συμμορφωθώ, και όχι ως εσωτερικούς δείκτες της αφοσίωσής μου σε σένα. Τώρα κατανοώ πως στο χέρι μου είναι, αυτές οι εντολές σου να μου προασπίσουν την ελευθερία…)
Ο πανέκλαμπρος φωστήρ της ημέρας (Άραγε πόση είναι η δόξα Αυτού που δημιούργησε όλους τους ήλιους; … Αμέτρητη, ασύλληπτη, …; Καί δεν είναι απλώς ποσοτική η διαφορά…)
Διδασκαλία στα κουράν-κουρσού (Στα κουράν-κουρσού ετοιμάζονται οι νέοι ταλιμπάν της περιοχής, με την ευλογία ψευτομουφτήδων και μουσουλμάνων πολιτικών. Όταν θα τους δείτε στο μέλλον να μην τρίβετε τα μάτια σας!)
Το παιδικό βλέμμα (Μόνο μέσα από μία ολοκληρωμένη παιδεία η κοινωνία θα αναγεννηθεί. Θα αποκτήσει καλλιεργημένους γονείς, ικανούς να συγκροτούν διά βίου συζυγίες …και μέσα σε αυτές θα γεννώνται και θα μεγαλώνουν παιδιά, με ακμαίο ολόκληρο το δυναμισμό τους για ζωή και δημιουργία.)
Τα σημεία των καιρών (Σημάδια για το μέλλον επιζητούμε, που εφέτος – πιο πολύ από ποτέ – φαντάζει για δυσοίωνο…)
Στο λυκαυγές του νέου έτους (ποίημα)
Ένας ταλαντούχος νέος (Η Εκκλησία μας ανακήρυξε τον Καισάριο άγιο και τιμά τη μνήμη του στις 9 Μαρτίου. Ήταν και αυτός ευλογημένος καρπός μιάς οικογένειας, στην οποία οι γονείς ήταν «φιλόχριστοι πλέον ή φιλόπαιδες».)
«Ούτε βήμα πίσω!…» (Ανέγγιχτες ως τώρα για μένα λέξεις: υπομονή, θυσία, προσφορά, θάρρος, έργο ζωής…)
Η αγάπη του Θεού (Η αγάπη του Θεού αρχίζει από τον παρόντα αιώνα και διαμένει εις αιώνας αιώνων. Η αγάπη του Θεού θερμαίνει την ψυχήν και διαμένει αμόλυντος από τους λογισμούς του κόσμου τούτου…)
Ο δικός της Αθανάσιος (Αφήγημα)
Στο Κοσμοδρόμιο της Ρωσίας (Ο ηγουμένος π. Ιώβ Τάλατς και ο αστροναύτης κ. Βαλέριος Κόρζουν, συνοδευόμενοι από τη γνωστή στους αναγνώστες της «Δράσης» κα Ναταλία Νικολάου, καθηγήτρια Νεοελληνικής γλώσσας στο Παν/μιο Λομονόσωφ της Μόσχας, μίλησαν κατά το διάστημα 23–30 Νοεμβρίου 2012 σε πολυπληθή και ενθουσιώδη ακροατήρια στη Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα, σε γενικό ακροατήριο, στα σχολεία της «Ελληνικής Παιδείας» και στους φοιτητές της Χριστιανικής Φοιτητικής Δράσης.)
Γνόφος αγνωσίας (Ποίημα)
Μας κτύπησαν με πέτρες (Στην ανέγερση της ωραίας Εκκλησίας στην Κορυτσά, πολεμήθηκαν και με πέτρες ακόμα από φανατικούς εθνικιστές του καθεστώτος που κατέπεσε. Τότε από τον ειρηνοποιό αρχιεπίσκοπο Αναστάσιο ακούστηκαν τα λόγια: «Θα μαζέψουμε τις πέτρες για να ξανακτίσουμε εκκλησίες».)
«Μήπως το πρόβλημα είμαι εγώ;» (Διαβάζοντας τα λόγια του Μακρυγιάννη, σχετικά με τη λανθασμένη χρήση της ελευθερίας μας που κάνουμε εμείς οι Νεοέλληνες – μιάς ελευθερίας που ποτίστηκε με αίμα και δάκρυα – μου ήρθαν στο μυαλό έντονα οι σκέψεις που με γεμίζουν τελευταία. Μιλώ για τις ευθύνες…)
Το οικτρό τέλος του αιρεσιάρχη (Ο Άρειος, ο Νικομηδείας Ευσέβιος, άλλοι επίορκοι επίσκοποι είχαν ξεχάσει ότι ο Θεός δεν ξεγελιέται. Ότι πέρα από κάθε εξουσία, Αυτός κυβερνάει την Εκκλησία!)
Είμαι ο πατέρας του κλέφτη (Αναδημοσιεύουμε την ιστορία που συγκλονίζει για την παιδαγωγική και συγκινεί βαθιά για την ολοζώντανη πίστη του «πατέρα του κλέφτη».)
[1]