Περιοδικό “Η Δράση μας” – Απρίλιος 2013

^[1]

Περιεχόμενα

• Οἱ δύο ἄνθρωποι (Δύο ἄνθρωποι, ἡ κατεγνωσμένη τῇ ἁμαρτίᾳ καί ὁ συνόμιλος τοῦ Δεσπότου. Δύο ἐπιδιώξεις, «ἡ μὲν λαβεῖν τὴν ἄφεσιν, ὁ δὲ λαβεῖν ἀργύρια». Δύο κινήσεις, προσπίπτει ἡ γυνή τῷ Δεσπότῃ, προσέρχεται ὁ μαθητής τοῖς παρανόμοις…)
• Οἱ 7 λόγοι τοῦ Κυρίου ἐπί τοῦ Σταυροῦ (Ἅγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου)
• Ἐμᾶς τί θά μᾶς συγκλονίσει; (…ἡ μορφή τῆς ὁσίας Μαρίας τῆς Αἰγυπτίας, στήν παγκόσμια ἱστορική μνήμη δέν ἔχει ξεχαστεῖ ἀπό πιστούς καί ἄπιστους. Στή φετινή της ἱερή μνήμη, δύο φορές μέσα στό μήνα Ἀπρίλιο, γεννιέται ἔντονο τό ἐρώτημα: Ἐμᾶς τί θά μᾶς συγκλονίσει; Τί θά μᾶς φέρει σέ συναίσθηση;)
• Βαϊοφόρος, μικρό σχόλιο στή βυζαντινή εἰκόνα ( …ἡ ὀρθόδοξη εἰκονογραφία μᾶς χειραγωγεῖ φιλάνθρωπα στό βαθύτερο νόημά του μέ τό δικό της μοναδικό, αἰσθητικό καί θεολογικό τρόπο. Εἰκονίζει τό γεγονός. Συμπυκνώνει τό χρόνο. Διευρύνει τό χῶρο. Ἐμβαθύνει διά τοῦ συμβολισμοῦ στό τελούμενο. Συγκινεῖ καί χαροποιεῖ τόν πιστό…)
• «Σήμερον κρεμᾶται ἐπί ξύλου…» (Διά ξύλου – τοῦ δένδρου τῆς γνώσεως – ὁ Ἀδάμ ἔχασε τήν κοινωνία του μέ τόν Θεό. Μέ ἕνα ἄλλο ξύλο, τό σταυρό, ἐπανευρίσκει ὁ ἄνθρωπος τόν Παράδεισο τῆς τρυφῆς…)
• Ἡ ὑπέρτατη θυσία (ποίημα)
• Μυστικός Δεῖπνος (ποίημα)
• Ἐκ τοῦ χειρογράφου… (Ἡ Παναγία, ἡ Μήτηρ τοῦ Κυρίου, ἐμφανισθεῖσα πολλάκις εἰς πολλούς Ἁγίους εἶπεν: «Ἐπειδή μοῦ ἀρέσουν ὑπερβαλλόντως οἱ ὡραῖοι ὕμνοι τῶν 24 οἴκων, θά ἀγαπῶ, καί θά φυλάττω πάντα Χριστιανόν, ὅστις θά μέ χαιρετίζῃ ἅπαξ τῆς ἡμέρας μέ τούς ὕμνους τούτους…)
• «Ἡ Γῆ τῆς Ἐπαγγελίας» («Ἡ Γῆ τῆς ἐπαγγελίας» ἀναπαύει ὅλους τούς «προστρέχοντας πρός αὐτήν». Κανείς δέν φεύγει «κατῃσχυμμένος». Κι ἐνῶ ὅλα τά ὄνειρα γιά τήν κατάκτηση ἐπίγειων παραδείσων καταλήγουν σέ σκοτεινούς ἐφιάλτες, «ἡ Γῆ τῆς ἐπαγγελίας» παραμένει ὁ γλυκασμός τῶν Ἀγγέλων καί τῶν θλιβομένων ἡ χαρά…)
• Ἡ εὐτυχία δέ γράφεται μέ € (ἀφήγημα)
• Πνεύμα άλαλον (…ο πατρο-Κοσμάς ο Αιτωλός, ο περιπλανώμενος εκείνος άγιος καλόγερος – φωτιστής του Γένους, πριν από 250 χρόνια έλεγε: «Θα έρθει εποχή που θα μας κυβερνούν τα άλαλα και τα μπάλαλα»…)
• Πόσο χώρο έχει αφήσει στο… Θεό η πρόοδος της επιστήμης; (Οι επιστημονικές θεωρίες προσπαθούν να εξηγήσουν όσο το δυνατόν περισσότερα και ο «Θεός» καλύπτει τα εναπομείναντα κενά. Καί όταν τα κενά καταληφθούν από ακριβέστερες θεωρίες, τότε μοιάζει «ο Θεός» να χάνει το στενάχωρο κατάλυμα που του ετοιμάσαμε…)
• Ο άβολος ορισμός ενός «απίστου»… (…«Θα διαλέγατε τον Αλλάχ σας, που σας λέει να με σκοτώσετε για να μπορέσετε να πάτε στον Παράδεισο ή τον Ιησού μου, που μου λέει να σας αγαπώ γιατί θα με πάρει στον Παράδεισο και θέλει να είστε και εσείς μαζί μου;»…)
• Το κλειδί για όλες τις κλειδαριές (Έχουμε ανάγκη από τη συγκεντρωμένη δύναμη που κρύβει η υπομονή, αφού και όποια απρόσμενη δυσκολία, όποιος πειρασμός, όποια αναποδιά, όποια αποτυχία στη ζωή υποτάσσεται στην υπομονή και ξεπερνιέται με αυτή…)
• «Τραγούδια των κρατητηρίων» (Ένα μικρό δείγμα της αδούλωτης κυπριακής ψυχής μας δίνουν και τα ποιήματα ενός από τους κρατούμενους στις φυλακές της Αποικιοκρατίας.)
• Το Κυπριακό πρόβλημα (α΄) (Το κυπριακό πρόβλημα στην πορεία όμως του χρόνου εξελίχτηκε σ᾽ ένα μείζονος σημασίας οικουμενικό πρόβλημα, που συνδέθηκε με την εφαρμογή των ανθρώπινων δικαιωμάτων και έγινε η λυδία λίθος που κρίνει και δοκιμάζει το ηθικό επίπεδο της διεθνούς πολιτικής…)
• Το Ύδωρ το ζων (Αληθινό περιστατικό)

Μόνιμες στήλες

• Γράμματα στη Σύνταξη
• Παρεμβάσεις
• Απόψεις και σκέψεις