Στάσιμοι

    0
    25
    Εκτύπωση Εκτύπωση
    1 αστέρι2 αστέρια3 αστέρια4 αστέρια5 αστέρια (καμία αξιολόγηση προς το παρόν)
    Loading...

    Ο μεγάλος αγωνιστής του πνεύματος, ο θείος Παύλος, ποτέ δεν επέτρεψε στον εαυτό του συμβιβασμούς, ούτε χρησιμοποίησε ημίμετρα στον αγώνα για την πνευματική του τελείωση και την κατάκτηση της Βασιλείας του Θεού.

    Το μέτριο ήταν άγνωστο στον άγιο Απόστολο στην προσπάθειά του για μίμηση του Κυρίου του Ιησού Χριστού. Κάθε ημέρα της ζωής του που έκλεινε, έπρεπε να είναι ημέρα γεμάτη νίκες πνευματικές, ημέρα που θα τον έφερνε πιο κοντά στο στόχο του, στο «βραβείο της άνω κλήσεως» (Φιλιπ. γ΄ 14). Την κάθε ημέρα του την ήθελε ημέρα πνευματικής προαγωγής, εφαλτήριο προς τη ζητούμενη από το Θεό τελειότητα.

    Αυτός ήταν ο πόθος του και για τα πνευματικά του παιδιά, για όλους τους Χριστιανούς. Γι’ αυτό και στις Επιστολές του συχνά-πυκνά τούς υπενθυμίζει ότι ο αγώνας τους για πρόοδο και προαγωγή πνευματική πρέπει να είναι έντονος και συστηματικός.

    Οσάκις διαπίστωνε χαλαρότητα, στασιμότητα στην πνευματική τους ζωή, αισθανόταν βαθιά λύπη, μεγάλη στεναχώρια. Τόσο που δε δίσταζε να χαρακτηρίσει τους Χριστιανούς αυτούς οκνηρούς και βαρήκοους. Κι αυτό γιατί, ενώ έπρεπε να είναι δάσκαλοι των άλλων στην πνευματική ζωή λόγω του χρόνου, που μεσολάβησε από τότε που έγιναν Χριστιανοί, αυτοί είχαν ανάγκη να τους διδάσκει και πάλι στοιχειώδεις αλήθειες της χριστιανικής ζωής και διδασκαλίας, σαν αυτές που διδάσκονται στους αρχαρίους. Καταντήσατε, γράφει στους εξ Εβραίων Χριστιανούς, να έχετε ανάγκη να τραφείτε με γάλα, δηλαδή με τροφή πνευματική που χορηγείται σ’ εκείνους που για πρώτη φορά γνωρίζουν την πίστη τη χριστιανική και εντάσσονται στην Εκκλησία του Χριστού (Εβρ. ε΄ 12-13).

    Μια τέτοια κατάσταση μαρτυρεί νηπιότητα πνευματική, προδίδει ανθρώπους που δεν έχουν πάρει στα ζεστά την πνευματική ζωή, τη σωτηρία της ψυχής τους. Αυτοί οι άνθρωποι μένουν με αγύμναστα τα πνευματικά τους αισθητήρια. Ανίκανοι να διακρίνουν το σωστό από το λανθασμένο, το γνήσιο από το κίβδηλο, την αλήθεια από το ψεύδος. Έτσι εύκολα παίρνουν το δρόμο της οπισθοχωρήσεως, της επιστροφής στον κόσμο και τη μακράν του Θεού ζωή. Γίνονται θύματα της αίρεσης και της πλάνης.

    Όπως όμως στην περίπτωση ενός αρτιγέννητου βρέφους η παράταση της νηπιότητας αποτελεί σύμπτωμα παθολογικό, έτσι και στη σφαίρα της πνευματικής ζωής το να παραμένει κανείς νήπιος και να μην αυξάνει κατατείνοντας στην ωριμότητα και στο μέτρο της ηλικίας του Χριστού, είναι αξιοκατάκριτο.

    Στο θέμα αυτό του αγώνα για βελτίωση της πνευματικής μας ζωής, για πρόοδο και προαγωγή στην αρετή και την κατάκτηση της τελειότητας ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης μάς λέει ότι δεν υπάρχει μέτρο και όριο. Ο αγώνας και η άσκηση είναι συνεχής κι αυτό, γιατί όπως το τέλος της ζωής είναι η αρχή του θανάτου, έτσι και του «κατ’ αρετήν δρόμου η στάσις αρχή του κατά κακίαν γίνεται δρόμου». Μεσότητα στα πνευματικά δεν υπάρχει. Ή ανεβαίνει κανείς ή οπισθοχωρεί.

    Οι Άγιοι της Εκκλησίας μας είναι οδηγοί μας και στο θέμα αυτό. Συνεχώς έβαζαν και νέα αγωνίσματα στον εαυτό τους, τα οποία θα τους βοηθούσαν να νεκρώσουν τα πάθη μέσα τους · και στη θέση τους να βάλουν τις αντίστοιχες αρετές, οι οποίες θα τους καθιστούσαν ευάρεστους ενώπιον του Θεού. Σαν άλλοι αθλητές ανέβαζαν όλο και περισσότερο το νήμα της ασκήσεως και έτσι σιγά – σιγά εξαγιάσθηκαν, κατέστησαν δοχεία της Χάριτος, ανταποκρίθηκαν, όσο τούς ήταν δυνατό, στην εντολή του Κυρίου: «έσεσθε ουν υμείς τέλειοι…» (Ματθ. ε΄ 48).

    Αυτή η οδός της τελειότητας είναι οδός που ο καθένας μας πρέπει να ποθήσει και να βαδίσει. Διότι δε νοείται Χριστιανός, άνθρωπος πνευματικός, χωρίς να προοδεύει στη γνώση και την αρετή. Η προκοπή μας αρχίζει από την απόκτηση πληρότητας της γνώσεως των θείων αληθειών και επεκτείνεται στην έμπρακτη αρετή. Για να γνωρίσουμε όμως τη διδασκαλία του Κυρίου μας είναι ανάγκη καθημερινά να μελετούμε το θείο λόγο Του. Πώς όμως θα προοδεύσω στη γνώση των θείων αληθειών, να βιώσω την αγάπη προς το Θεό διά της προσευχής και της λατρείας, την αγάπη προς τον πλησίον διά της θυσίας της προσφοράς και να ασκηθώ στην πνευματική ζωή, όταν ευχαρίστως και αφειδώς καταναλώνω το χρόνο μου στην τηλεόραση, στην ανάγνωση εφημερίδων και περιοδικών άσχετων προς τη ζωή του πνεύματος · όταν σηκώνω το ακουστικό και ξεχνώ να το κατεβάσω; Όταν βρίσκω χρόνο για να σαρώσω το internet και δεν μπορώ να εξοικονομήσω δέκα λεπτά τη μέρα για να ανοίξω την Καινή Διαθήκη; Όταν αφήνω τα ορθόδοξα βιβλία στο ράφι να αραχνιάζουν.

    Εφόσον ποθούμε τη χριστιανική τελειότητα, εφόσον θέλουμε να γίνουμε όντως πνευματικοί άνθρωποι, όπως εννοεί και βιώνει την πνευματικότητα η Ορθόδοξη Εκκλησία μας, είναι ανάγκη να ανεβαίνουμε συνεχώς, να προαγόμαστε, να τελειοποιούμαστε στη γνώση του θείου θελήματος και στην ενάρετη ζωή · να γυμνάζουμε καθημερινά τις πνευματικές μας αισθήσεις, ώστε να γίνονται λεπτότερες και κατάλληλες να γεύονται τη γλυκύτητα της αληθείας και να αντιλαμβάνονται την πικρία του ψεύδους και του πονηρού.

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ