Πού πας χριστουγεννιάτικα;

    0
    32
    Εκτύπωση Εκτύπωση
    1 αστέρι2 αστέρια3 αστέρια4 αστέρια5 αστέρια (καμία αξιολόγηση προς το παρόν)
    Loading...

    Φοράω το μακρύ μου κασκόλ και τυλίγομαι καλά καλά. Αφήνω μόνο τη μύτη μου απ’ έξω. Έχει κρύο. Μαθημένη στα νότια κλίματα, δεν αντέχω το κρύο της Αθήνας. Προσπαθώ να μην αφήσω καμιά χαραμάδα. Να μην περάσει το κρύο μέσα, ή πιο μέσα ακόμα. Ονειρεύομαι έναν ωραίο μπλε πλεχτό σκούφο και παρηγοριέμαι. 

    Βιάζομαι. Έχω πάλι αργήσει. Στην πλατεία πουλάνε μικρά ελατάκια. Όλα τα μπαλκόνια είναι στολισμένα. Τα Χριστούγεννα μου προκαλούν πάντα αμηχανία γι’ αυτό ακριβώς το λόγο: είναι ο κατάλληλος καιρός να πουλήσεις, να αγοράσεις ή να στολίσεις κάτι.

    Μπαίνω στο φωτοτυπείο βιαστικά. Δίνω το στικάκι μου. Έγχρωμο, μία φορά, σε χαρτονάκι. 

    -Μήπως έχετε χριστουγεννιάτικες κάρτες; Κάποιος θα στείλει κάρτα στον καιρό του facebook. Είναι μια γιαγιά. Δε μοιάζει με τη δική μου.

    -Θέλω με τη Γέννηση επάνω. Λυγίζω. Την επόμενη στιγμή ψάχνουμε μαζί. Απορρίπτει κάποιες δυτικότροπες με ένα στρουμπουλό και ροδαλό μωρό και τα αντίστοιχα αγγελούδια. Βρίσκουμε κάποια που να προσεγγίζει όσο περισσότερο γίνεται στη βυζαντινή εικόνα της Γέννησης. Φαίνεται ευχαριστημένη. Η κάρτα έχει τη Γέννηση, έχει και φάκελο.

    -Ξέρετε αγγλικά; Κρυφογελάω, λίγο πικρά. Είμαι καθηγήτρια αγγλικών.

    -Μου γράφετε τη διεύθυνση, σας παρακαλώ; Helen Maurides… Holiday, FL, USA.

    -Θέλω να της στείλω κάρτα. Δείτε τι ωραίες ευχές μου έστειλε. Η κάρτα της Ελένης γαλάζια και ασημί. Ψιλές, δασείες και περισπωμένες χορεύουν μπροστά στα μάτια μου. Γραμμένη στο πολυτονικό. Ολόσωστη: ἀγαπητή μου κουμπάρα…

    Γράφω τη διεύθυνση. Το χέρι μου τρέμει από το κρύο.

    -Να γράψουμε και τις ευχές, σας παρακαλώ; Εσείς, είστε μορφωμένη, θα τα γράψετε ωραία. Μοιάζει λίγο με τη γιαγιά μου τελικά. Γελάω, πάλι πικρά. Τις ευχές, τις γράφει η καρδιά, όχι η μόρφωση.

    -Τι θέλετε να ευχηθούμε στην κουμπάρα σας;

    -Καλή μου κουμπάρα, Ελένη,

    ευχαριστώ για τις ευχές και τις ωραίες φωτογραφίες… Καλά Χριστούγεννα σε σένα, στην οικογένειά σου, στα παιδιά και στα εγγόνια. Σε όλους, όλους! Με όλη την αγάπη μου, μέσα από την καρδιά μου,

    η κουμπάρα σου,

    Άννα.

    Προσπαθώ να συντάξω προτάσεις.

    -Καλά Χριστούγεννα σε όλη σου την οικογένεια;

    -Και στα εγγόνια κυρίως!

    Ξαφνικά, είναι ίδια η γιαγιά μου. Γράφω. «Καλά Χριστούγεννα σε όλη σου την οικογένεια και στα εγγόνια σου!»

    -Έχω να τη δω 45 χρόνια. Από τότε που της βάφτισα την κόρη, πριν φύγει. Γράψτε και κάτι άλλο! Ξέρετε εσείς.

    Δεν ξέρω. Τα Χριστούγεννα μου προκαλούν αμηχανία, σας είπα. Κάτι απλό. Κάτι γλυκό. Στη Florida δεν έχει κρύο. Και στη Βηθλεέμ δεν είχε κρύο τότε, άκουσα κάποιους επιστήμονες να λένε κάποτε.

    Γράφω πάλι: «Ο μικρός Χριστός να φέρει στις καρδιές σας τα δώρα Του: Πίστη, Ελπίδα, Αγάπη.» Της αρέσει. Παίρνει την κάρτα στα χέρια της. Την καμαρώνει. Με ευχαριστεί. Γελάμε και οι δυο. Όχι πικρά αυτή τη φορά. Μου εύχεται σαν γιαγιά. Κρατώντας σφιχτά την κάρτα, φεύγει για το ταχυδρομείο.

    Είμαι πάλι στο δρόμο. Ξεσφίγγω το κασκόλ. Αναπνέω πάλι ελεύθερα. Κάπου στη Florida, που δεν έχει κρύο, ο μικρός Χριστός χαρίζει σε παιδιά και εγγόνια τα δώρα Του: Πίστη, Ελπίδα, Αγάπη.

    Έχω χάσει το λεωφορείο. Δεν με πειράζει. Περιμένοντας, συγκεφαλαιώνω τις θεωρίες μου περί χριστουγεννιάτικων αγοραπωλησιών και στολισμών. Λέω να δοκιμάσω να πουλήσω εγωισμό και να αγοράσω μετάνοια και συγχώρηση. Να στολίσω μετά το μπαλκόνι του νου και της καρδιάς. Έτσι λίγο, για το μικρό Χριστό. Θα Του ζητήσω να μου δώσει Αυτός στολίδια.

    Θα στολίσω και ένα καράβι. Να το πάρω να πάμε στα νότια κλίματα. Να μην κρυώνω. Να δω και τη γιαγιά μου. Να της πω τα κάλαντα και να της γράψω και καμία κάρτα.

    Καλά Χριστούγεννα!

    ΚτΕ

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ