Ο ήλιος άγγιξε τη γη!

    0
    19
    Εκτύπωση Εκτύπωση
    1 αστέρι2 αστέρια3 αστέρια4 αστέρια5 αστέρια (καμία αξιολόγηση προς το παρόν)
    Loading...

    ηλιοβασίλεμα Εκπληκτικό, τρομερό, αδύνατο!

    Ο φυσικός ήλιος βέβαια δεν άγγιξε τη γη. Συνέβη όμως κάτι ασύγκριτα πιο θαυμαστό. Ο πνευματικός Ήλιος όχι μόνο πλησίασε και άγγιξε τη γη, αλλά ήρθε και περπάτησε και έζησε και δίδαξε και θαυματούργησε πάνω στη γη! Χριστός επί γης.

    Ο νοητός Ήλιος της Δικαιοσύνης άγγιξε τη γη και η γη δεν κάηκε. Περπάτησε στη γη και η γη δεν τον κατάλαβε. Ο άπειρος Θεός έζησε στη γη ως ταπεινός άνθρωπος και ο άνθρωπος τον περιφρόνησε!

    — Γιατί δεν ήρθε με όλη τη μεγαλοπρέπεια και τη δόξα Του, συνοδευόμενος από τις αναρίθμητες στρατιές των ουρανίων δυνάμεών Του; Δε θα έμεναν τότε όλοι έκθαμβοι μπροστά στο μεγαλείο Του; Και δεν θα πίστευαν τότε όλοι στη θεότητά Του;

    Μήπως όμως όλη αυτή η θεϊκή μεγαλοπρέπεια, θα είχε μεγαλύτερη δύναμη από τη θεϊκή θυσία; Μήπως ο άνθρωπος θα μπορούσε να ελκυσθεί από την εντυπωσιακή δύναμη και να αλλάξει ζωής;

    Να θαυμάσει και να φοβηθεί θα μπορούσε. Να αγαπήσει όμως αληθινά και να αλλάξει ζωή, ποτέ.

    Και ποιος θα μπορούσε να αντικρύσει τη δόξα του Θεού; Το φυσικό ήλιο δεν μπορούμε να τον ατενίσουμε, γιατί μας τυφλώνει. Θα μπορούσαμε να δούμε πρόσωπο προς πρόσωπο το Δημιουργό του ήλιου με την άπειρη λάμψη Του;

    Στην περίοδο της Παλαιάς Διαθήκης, όταν φάνηκε επάνω στο όρος Σινά η θεϊκή δόξα, το βουνό κάπνιζε όλο κι έτρεμε. Κανείς δεν μπορεί να δει την εκτυφλωτική λάμψη και το άπειρο μεγαλείο του Θεού και να ζήσει, είπε τότε ο Θεός στο Μωϋσή.

    Τώρα, που ξεχύθηκε η χάρη Του στον κόσμο, κατέβηκε από το ύψος Του και σκέπασε τη δόξα Του με την ταπεινοφροσύνη, για να μην κατακαεί η κτίση από τη θωριά Του.

    Δεν κατέβηκε στη γη με σεισμό, ούτε με φωτιά, ούτε με φωνή βροντερή, αλλά κατέβηκε σαν τη δροσιά πάνω στον κάμπο και σαν τη σταλαγματιά που στάζει απαλά πάνω στη γη. Πήρε τη δική μας ανθρώπινη φύση και γεννήθηκε φτωχό βρέφος στη φάτνη, για να μη φοβηθούμε από την όψη Του, αφού θα Τον βλέπαμε σαν έναν από το δικό μας γένος.

    Θα μπορούσε ως παντοδύναμος Θεός, να γεννηθεί με όλη την άπειρη δόξα Του. Είχε όλη τη δύναμη να καταπλήξει και να θαμπώσει τον κόσμο. Τότε όμως η πίστη σ’ Αυτόν δε θα ήταν καρπός ελεύθερης επιλογής, αλλά επιβολής. Τότε η προσέγγιση του Χριστού από μας δε θα γινόταν από αγάπη αλλά από φόβο και ανάγκη.

    Ο Χριστός δεν ήθελε να καταπλήξει και να θαμπώσει. Ήθελε να ελκύσει ελεύθερα και να σώσει τον άνθρωπο. Ήθελε την ελεύθερη αγάπη του παιδιού Του και όχι την αναγκαστική υποταγή ενός δούλου. Γι’ αυτό προτίμησε το δρόμο της θυσιαστικής αγάπης και όχι την εκθαμβωτική επίδειξη της δύναμης. Σκέπασε τη μεγαλοσύνη Του με την ταπεινοφροσύνη, που έγινε στολή της θεότητας. Και μας έδειξε την αληθινή δύναμη που μπορεί να μεταμορφώσει τον άνθρωπο και τον κόσμο ολόκληρο.

    Από τότε όποιος ντύνεται με τη στολή που ο Χριστός φανερώθηκε στον κόσμο, την ταπείνωση, τον ίδιο τον Χριστό ντύνεται. Και όχι μόνο τον εγγίζει, αλλά στη θεία Κοινωνία ολόκληρο τον πνευματικό Ήλιο τον παίρνει και τον κλείνει μέσα στην καρδιά του. Και τότε αυτή γίνεται ουρανός και παράδεισος.

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ