Οι Άγιοι Μάρτυρες Φώτιος και Ανίκητος

    1
    106
    Εκτύπωση Εκτύπωση
    1 αστέρι2 αστέρια3 αστέρια4 αστέρια5 αστέρια (καμία αξιολόγηση προς το παρόν)
    Loading...

    Ντροπιασμένος ο βασιλέας δίνει νέα εντολή να αλλάξουν μαρτύριο στον Άγιο. Επάνω από φλεγόμενα ξύλα προσδένουν σε τροχό το σώμα του Μάρτυρα και το περιστρέφουν µε µανία. Άλλα και πάλι η θερμή προσευχή του Ανίκητου νικά τον θυμό των κακούργων δημίων του. Ο τροχός ξαφνικά σταματά να περιστρέφεται! Τα δεσμά πέφτουν! Ο Μάρτυς ελευθερώνεται! Η φωτιά σβήνει…

    Σκηνή συγκινητική ακολουθεί. Ο Φώτιος, ο ανεψιός του Ανίκητου, βρίσκει ευκαιρία να ομολογήσει τον Χριστό µε πράξη συμπαραστάσεως στον γενναίο θειο του. Ορµά στον τόπο του μαρτυρίου. Αγκαλιάζει τον Μάρτυρα θείο του. Τον προσφωνεί τρυφερά και δυνατά: «Είσαι ο θείος µου και ο πατέρας µου, αλλά και σαν μητέρα µου σε αισθάνομαι την ώρα αυτή». Σαν να έλεγε ακόμη: «Είσαι και το πρότυπό µου και μου δείχνεις ζωντανά πόσο πολύ αξίζει να αγαπά κανείς τον Χριστό!!!».

    Ζητά και ο Φώτιος δόξα μαρτυρίου, κοινή συνάθληση και συμπόρευση προς το ένδοξο τέρμα της Βασιλείας των ουρανών για την αγάπη του Νυμφίου Χριστού.

    Οι δήμιοι δεν χάνουν την ευκαιρία. Ορμούν και προς τη νέα λεία τους. Φορούν και στους δύο αλυσίδες σιδερένιες και τους ρίχνουν μαζί στη φυλακή. Τους μαστιγώνουν, τους κατακαίουν, τους λιθοβολούν μέσα στο θέατρο, τους σύρουν στους δρόμους δεμένους πίσω από άγρια άλογα, ρίχνουν πάνω στις πληγές τους ξίδι και αλάτι. Από όλα όμως τα μαρτύρια έβγαιναν άθικτοι οι γενναίοι ομολογητές του Κυρίου.

    Ακολουθεί νέα φυλάκιση. Εδώ θα παραμείνουν για τρία χρόνια έγκλειστοι και παραμελημένοι. Θα κακοπαθούν µε υπομονή για την πίστη τους. Θα ψάλλουν και θα προσεύχονται. Τα σώματά τους θα εξαγνισθούν. Οι ψυχές τους θα εξαγιασθούν. Η Χάρη του Θεού θα τους πλημμυρίσει πλούσια. Και ευφραινόμενοι θα φθάσουν στο τέλος. Ο τύραννος διατάζει να τους κλείσουν στο λεγόμενο λουτρό του Αντωνίου, αφού το είχε πυρακτώσει για τρεις μέρες. Όμως η βάση του λουτρού σπάζει και οι Μάρτυρες δροσιζόμενοι σώζονται.

    Αγανακτισμένος μετά από αυτά ο Διοκλητιανός τους οδηγεί μέσα σε καμίνι που είχε το σχήμα χωνιού, στερεωμένο σε σιδερένιες στήλες. Εδώ μέσα στις φλόγες προσευχόμενοι παρέδωσαν τα πνεύματά τους στον Παντοκράτορα Κύριο και οι δύο Μάρτυρες του Χριστού, ο Φώτιος και ο Ανίκητος. Και καθώς οι ψυχές τους φτερούγιζαν μαζί αδελφωμένες για τον ουρανό, άφηναν κάτω στη γη τα νεκρά μαρτυρικά σώματά τους ένδοξα και άθικτα από τη φωτιά. Και ο Θεός των Χριστιανών, ο αληθινός, εμεγαλύνετο και εδοξάζετο.

    Φώτιος και Ανίκητος. Δυο ονόματα τόσο αγαπημένων συγγενών. Δυο ονόματα τόσο γενναίων πιστών. Πόσο υπέροχο αλήθεια είναι να καλλιεργούμε μεταξύ των οικείων µας την αγάπη. Μια αγάπη όχι συμφεροντολογική αλλά αληθινή, που να εμπνέεται από τον Χριστό και να στρέφεται προς τον Χριστό. Μόνο αυτή η αγάπη κρατάει αδιάλυτες τις φιλίες και τις οικογένειές µας και εδώ και στην αιωνιότητα…

    1 ΣΧΟΛΙΟ

    1. Πολύ συγκινητικό το παράδειγμά τους. Αλλά και η πανσθενουργός επέμβαση του Θεού.
      Είμαστε τυχεροί οι Ορθόδοξοι που έχουμε τους αγίους μας να μαρτυρούν το όνομα του Θεού και να μας στηρίζουν με τη βιοτή τους. Δόξα στον Μεγαλύναντα αυτούς.

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ