…Κύριε

    1
    7
    Εκτύπωση Εκτύπωση
    1 αστέρι2 αστέρια3 αστέρια4 αστέρια5 αστέρια (καμία αξιολόγηση προς το παρόν)
    Loading...

    …Κύριε, στέκομαι κάτω από το Σταυρό Σου μαζί με τη Μητέρα Σου, μαζί με τον αγαπημένο μαθητή, μαζί με τις γυναίκες που Σου έμειναν πιστές.

    Τολμώ να υψώσω τα μάτια μου σε Σένα και ν’ ατενίσω τη θυσία Σου…

    Τα πόδια Σου είναι καρφωμένα στο ξύλο… Ενώ μπορείς. δε θέλεις να φύγεις. Σ’ αυτή τη συνάντηση που μου όρισες, με περιμένεις…

    Τα χέρια Σου είναι απλωμένα. Ανοίγουν για να καλέσουν όλους τους ανθρώπους. Δεν θέλουν να κλείσουν. Τα καρφιά τα κρατούν σ’ αυτή τη στάση που προσκαλεί και αγκαλιάζει. Μου λένε σιωπηλά: «Έλα».

    …Το κεφάλι Σου είναι γυρμένο προς αυτούς που βρίσκονται εκεί μπροστά Σου. Προς αυτούς που Σε αγάπησαν και προς εκείνους που φώναξαν «σταύρωσον αυτόν». Είναι γυρμένο προς αυτούς που πονούν και πορεύονται στενάζοντες, προς εκείνους που αναζητούν χωρίς να το καταλαβαίνουν.

    Τα μάτια Σου τώρα έχουν κλείσει. Μέσα στο ίδιο εσωτερικό όραμα βλέπουν τον Πατέρα και τους ανθρώπους. Προς τα δύο αυτά αντικείμενα της αγάπης Σου κατευθύνεται τώρα ολόκληρη η ύπαρξή Σου.

    Το αίμα κυλάει απ’ το μέτωπό Σου, απ’ τα χέρια Σου, απ’ το μαστιγωμένο σώμα Σου. Κυλάει αργά σε κόκκινα ρυάκια. Θα τρέξει επίσης κι απ’ την τρυπημένη πλευρά Σου, σαν να είχε διαρραγεί η καρδιά Σου κάτω από την πίεση της οδυνωμένης αγάπης Σου…

    Ο ακάνθινος στέφανος πληγώνει το κεφάλι Σου. Τοποθετημένα κυκλικά αυτά τα αγκάθια μοιάζουν με τις αμαρτίες των ανθρώπων τις συγκεντρωμένες και τοποθετημένες τη μια δίπλα στην άλλη προκειμένου να φορτωθούν επάνω Σου. Όλες οι αμαρτίες των ανθρώπων δεμένες μαζί. Ο εβραίος ιερεύς απλώνοντας τα χέρια απέθετε τις αμαρτίες στο κεφάλι του εξιλαστηρίου θύματος. Το ίδιο και οι άνθρωποι. Έβαλαν με τα χέρια τους το στεφάνι των αμαρτιών τους στο ευγενικότερο τμήμα του σώματός Σου, στο κεφάλι Σου.

    Μα γύρω απ’ το κεφάλι αυτό βλέπω ακτίνες φωτός. Ένας χρυσός φωτοστέφανος τυλίγει το μέτωπό Σου το ματωμένο. Αυτή η λάμψη δίνει το νόημα της στην οδυνηρή θεά. Εάν δεν την διέκρινα, θα σχημάτιζε μιαν ατελή εικόνα του Εσταυρωμένου. Διότι ο Εσταυρωμένος είναι Κύριος και Λυτρωτής.

    Ιησού, μπροστά στο Σταυρό Σου δεν μιλάω πια ούτε καν σκέπτομαι. Έχω στυλώσει σε Σένα τα μάτια και σε κάθε αναπνοη μου, σε κάθε χτύπο της καρδιάς μου, θα ήθελα να χαραχυεί πιο βαθιά μέσα μου η εικόνα Σου…

    Είμαι δικός Σου. Είμαι δικός Σου. Είμαι στα χέρια Σου… Ας είσαι η σφραγίδα που σφράγισε την καρδιά μου και τις αισθήσεις μου. Αυτή η εικόνα η τόσο αγαπημένη –τα χέρια Σου απλωμένα στο Σταυρό- ποτέ ας μη μ’ αφήσει. Ας με σώζει στις ώρες του πειρασμού. Ας μη την αφήσω ποτέ να σπάσει ή να παλιώσει. Η σταθερότης και η διάρκειά της μέσα μου ας μου επιτρέψουν στο κλείσιμο της ημέρας μου, στο κλείσιμο της ζωής μου, να πλησιάσω τρέμοντας, αλλά χαρούμενος, τη γραμμή αυτών που θα έχουν κλήρο στη Βασιλεία Σου…

    Από το βιβλίο «Ιησούς» του Leu Gillet , μεταφρασμένο από τα Γαλλικά
    από τον επίσκοπο Βρεσθένης, νυν αρχιεπίσκοπο Αμερικής
    Δημήτριο Τρακατέλλη

    (από το περιοδικό «Τα Κρίνα»)

    1 ΣΧΟΛΙΟ

    1. Μοναδικό!
      Κάθε φορά που το διαβάζω παίρνω και κάτι καινούριο!
      …Άραγε εμείς τι κάνουμε για Εκείνον που ήρθε στη Γη μόνο για μας;

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ