Η διαγραφή των χρεών

    0
    33
    Εκτύπωση Εκτύπωση
    1 αστέρι2 αστέρια3 αστέρια4 αστέρια5 αστέρια (καμία αξιολόγηση προς το παρόν)
    Loading...

    Η ζωή συνεχίζει την πορεία της με τους γνωστούς της ρυθμούς και τους αναγκαίους κανόνες. Οι άνθρωποι βυθισμένοι στα πολλά προβλήματά τους συχνά σέρνουν τα βήματά τους απελπισμένοι και εξουθενωμένοι εντελώς. Ώσπου κάποιο πρωινό αντιλαμβάνονται ότι τα πελώρια προβλήματά τους κάποτε λύνονται με συνολικότερες και γενικότερες ρυθμίσεις, όπως είναι π.χ. ένας πόλεμος ή η διαγραφή των χρεών.

    Έτσι ταλαιπωρημένος από τα αμέτρητα και ασήκωτα χρέη συνέχιζε στη διάρκεια των αιώνων την πορεία του και ο κόσμος μας. Ώσπου μια μέρα έφτασε απρόσμενα η είδηση ότι είχε γίνει διαγραφή των χρεών. Το μήνυμα φαινόταν τόσο απίστευτο, ώστε πολλοί χαμογέλασαν ειρωνικά. Διαγραφή των χρεών; Είναι ποτέ δυνατόν; Τους φαινόταν ευκολότερο να δουν τον ήλιο να ανατέλλει από τη δύση, παρά να πιστέψουν μια τέτοια είδηση. Και όμως η διαγραφή είχε πράγματι συντελεσθεί. Ήταν εκείνο το μεσημέρι της πρώτης Μεγάλης Παρασκευής, που επάνω στο Σταυρό, στο λόφο του Γολγοθά, ο ενανθρωπήσας Θεός υπέγραψε με το ίδιο του το αίμα την άφεση των αμαρτιών του κόσμου και ο καθένας μπορούσε πια να απαλλαγεί από το δυσβάστακτο βάρος και να αποκτήσει την ελευθερία του.

    Ο απόστολος Παύλος τα υπογραμμίζει όλα αυτά στην προς Κολασσαείς επιστολή του γράφοντας ότι ο Κύριος μάς χάρισε όλα τα παραπτώματα «εξαλείψας το καθ’ ημών χειρόγραφον». Πέταξε το χειρόγραφο των αμαρτιών μας μακριά «προσηλώσας αυτό τω σταυρώ»! (Κολασ. β΄ 14)! Κάρφωσε το χειρόγραφο του απείρου σχεδόν χρέους των αμαρτιών μας επάνω στο Σταυρό και το εξαφάνισε.

    Λοιπόν, τώρα που ο Χριστός μας μας χάρισε το βαρύτατο χρέος των αμαρτιών, είναι απαραίτητη μια ελάχιστη μόνο κίνηση του καθενός από μας. Το χρέος εξαλείφεται, εφόσον ο άνθρωπος αποδέχεται αυτή την τακτοποίηση. Και πώς την αποδέχεται; Ποια είναι η πράξη της αποδοχής; Η πράξη της αποδοχής είναι βεβαίως η μετάνοια. Ο άνθρωπος μετανοεί, εξομολογείται τις αμαρτίες του, ζητεί το έλεος του Θεού και λαμβάνει την άφεση. Το χειρόγραφο του χρέους εξαφανίζεται, το χρέος εξαλείφεται, σβήνει.

    Όσο σύντομη, εύκολη και απλή είναι η διαδικασία, τόσο μεγάλο και θαυμαστό είναι το αποτέλεσμα. Το «ήμαρτον» του ασώτου και το «μνήσθητί μου, Κύριε» του ληστή αυτό ακριβώς επιβεβαιώνουν. Και όποιος τυχόν αμφιβάλλει για τα θαυμαστά αποτελέσματα της μετανοίας, ας παρατηρήσει κάτι άλλο · ας προσέξει την απίστευτη μανία, με την οποία οι δαίμονες πολεμούν αυτή τη διαδικασία. Δεν τους ενοχλεί η εξωτερική θρησκευτικότητα του ανθρώπου. Δεν τους πειράζει το να τρέχει αυτός σε Προσκυνήματα και να κάνει διάφορα τάματα. Αυτό που τους ερεθίζει μανιωδώς, είναι η μετάνοια και η εξομολόγηση ενώπιον του Πνευματικού. Τότε σηκώνουν πόλεμο σκληρό και φοβερό προσπαθώντας να τα ματαιώσουν. Πνίγουν τον άνθρωπο στους λογισμούς, τον αφαιρούν τον ύπνο, την ηρεμία, τη χαρά. Του φέρνουν τόση εντροπή, που, αν την είχε πριν ο άνθρωπος, δε θα αμάρτανε ποτέ.

    Ακριβώς όμως αυτός ο μανιώδης πόλεμος του διαβόλου πρέπει να μας κάνει όλους αποφασιστικούς και σταθερούς στο δρόμο της μετάνοιας. Ατενίζοντας το Σταυρό του Κυρίου, ας καρφώνουμε κι εμείς επάνω του το χειρόγραφο των αμαρτιών μας, μετανοώντας θερμώς, εξομολογούμενοι ειλικρινώς και αγωνιζόμενοι με πίστη και επιμονή να βαδίζουμε το δρόμο των αγίων εντολών τού προς χάρη μας σταυρωθέντος Κυρίου Ιησού Χριστού του αληθινού Θεού μας.

    ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ